Παρασκευή, 28 Νοεμβρίου 2014

Κουβέλης: Παράταση του μνημονίου σημαίνει παράταση των πολιτικών που εγκλώβισαν την χώρα στην ύφεση

www.economywatch.gr
kouvelis3
«Παράταση του Μνημονίου σημαίνει παράταση των πολιτικών που εγκλώβισαν τη χώρα στην ύφεση, απογείωσαν την ανεργία και τραυμάτισαν σοβαρά την κοινωνική συνοχή» δήλωσε ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ Φώτης Κουβέλης, προσθέτοντας πως «όσα διαδραματίσθηκαν στο Παρίσι και όσα κυοφορούνται στην Αθήνα αποδεικνύουν πόσο σχέση είχε με την πραγματικότητα η αφήγηση του “success story” και οι κυβερνητικές μεγαλοστομίες περί τέλους των μνημονίων».
Ο κ. Κουβέλης χαρακτήρισε απαράδεκτη τη στάση της τρόικας, τονίζοντας πως «αναπαράγει τους γνωστούς νεοφιλελεύθερους φανατισμούς, οδηγεί τα πράγματα με σκληρότητα στα άκρα και υπονομεύει την ευρωπαϊκή συνοχή».
«Στις συνθήκες που διαμορφώνονται, η κυβέρνηση οφείλει να καταστήσει σαφές στους δανειστές ότι τα όρια και οι αντοχές του ελληνικού λαού έχουν προ πολλού εξαντληθεί και να αντιληφθεί ότι η συντήρηση των ασκούμενων πολιτικών ενθαρρύνει την εκδήλωση νέων απαιτήσεων από την πλευρά της τρόικας» κατέληξε ο πρόεδρος της Δημοκρατικής Αριστεράς.

ΔΗΜΑΡ για Ελληνικό: Επιδιώκουν δημιουργία τετελεσμένων

real.gr

Με τον πρόεδρο της ΔΗΜΑΡ, Φ. Κουβέλη και τον υπεύθυνο του τομέα Οικολογίας και πράσινων πολιτικών, Θ. Φωτεινό, συναντήθηκαν την Πέμπτη στα γραφεία του κόμματος τα μέλη της Επιτροπής Αγώνα για το Μητροπολιτικό Πάρκο Ελληνικού.

Όπως τονίζει η Αγ. Κωνσταντίνου, «στη σύσκεψη, συζητήθηκαν εκτενώς, τα προβλήματα που προέκυψαν από την διαβλητή σύμβαση εκποίησης του "φιλέτου" του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού και της παραλίας του Αγίου Κοσμά, στη Lamda Development, ενώ εκκρεμεί ακόμη η διαδικασία ελέγχου της σχετικής σύμβασης από το Ελεγκτικό Συνέδριο».

«Πριν ακολουθηθεί», συνεχίζει η ανακοίνωση, «η προβλεπόμενη από το νόμο διαδικασία ανακοινώθηκε ότι υπογράφηκε η Σύμβαση εκποίησης του Ελληνικού στη Lamda Development». 

Σύμφωνα με τη Δημοκρατική Αριστερά, «είναι φανερό ότι η κυβέρνηση - ΤΑΙΠΕΔ και η Lamda Development επιδιώκουν την δημιουργία τετελεσμένων».

«Αρχικά», σημειώνεται, «το Ζ' κλιμάκιο του Ελεγκτικού Συνεδρίου, κατά τον έλεγχο Σύμβασης μεταξύ ΤΑΙΠΕΔ και της συγκεκριμένης εταιρίας με τη πράξη 197/2014, είχε επισημάνει πληθώρα παραβιάσεων, οι οποίες δεν υπηρετούν, αλλά βλάπτουν το δημόσιο συμφέρον».

«Να υπογραμμισθεί ότι από μελέτη του ΤΕΕ( Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος) προκύπτει ότι η αξία της προς παραχώρηση έκτασης είναι τουλάχιστον τριπλάσια», καταλήγει η ΔΗΜΑΡ.

ΕΝΡΊΚΟ ΜΠΕΡΛΙΝΓΚΟΥΈΡ : Η ΗΘΙΚΉ ΔΙΆΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΚΡΊΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΉΣ

28 Nov, 2014 , ipyxida.gr


Η καπηλεία του κράτους από τα κόμματα
Ενρίκο Μπερλινγκουέρ (συνέντευξη στην εφημερίδα «Ρεπούμπλικα», 28.07.1981)
«…Τα σημερινά κόμματα είναι πάνω απ’ όλα μηχανές εξουσίας και πελατειακών σχέσεων: τα χαρακτηρίζει ελλιπής και αλλοιωμένη γνώση της ζωής και των προβλημάτων της κοινωνίας και του κόσμου, διαθέτουν λιγοστές ιδέες, λειψά ή ασαφή ιδανικά και προγράμματα και στερούνται παντελώς αισθημάτων και κοινωνικο-πολιτικού πάθους. Διαχειρίζονται συμφέροντα, ποικίλα, αντιφατικά, αμφίβολα κάποτε, πάντως χωρίς την παραμικρή σχέση με τις απαιτήσεις και τις αναδυόμενες ανάγκες των ανθρώπων, ή, πάλι, τις διαστρεβλώνουν χωρίς να επιδιώκεται το κοινό καλό. Η ίδια η οργανωτική δομή τους προσαρμόστηκε σ’ αυτό το μοντέλο, και δεν είναι πια οργανωτές του λαού, σχηματισμοί που προωθούν την πολιτικο-κοινωνική ωριμότητα και πρωτοβουλία: είναι μάλλον ομοσπονδίες ρευμάτων, που αποπνέουν καμαρίλα, καθένα με αρχηγό, υπαρχηγό κ.λπ. [...]Τα κόμματα έχουν καταλάβει το κράτος και τους θεσμούς του, ξεκινώντας από την κυβέρνηση. Έχουν καταλάβει τους ΟΤΑ, τους οργανισμούς προνοίας, το πανεπιστήμιο, τη ραδιοτηλεόραση, κάποιες μεγάλες εφημερίδες [...].Τέλος πάντων, όλα έχουν πια διαμοιρασθεί, ή θα ήθελαν να τα διαμοιράσουν. Η κατάσταση είναι δραματική. Οτιδήποτε καλούνται να διαχειριστούν ή να διεκπεραιώσουν οι ποικίλοι θεσμοί και οι σημερινοί διοικητές τους αντιμετωπίζεται κυρίως σε συνάρτηση με τα συμφέροντα του κόμματος ή του ρεύματος ή της φατρίας η οποία διεκδικεί το αξίωμα. Ένα τραπεζικό δάνειο παραχωρείται αν εξυπηρετεί αυτόν τον σκοπό, αν είναι επωφελές και καλλιεργεί τις πελατειακές σχέσεις. Μια διοικητική έγκριση δίνεται, μια εργολαβία κατακυρώνεται, μια πανεπιστημιακή έδρα εκχωρείται, ένας εργαστηριακός εξοπλισμός χρηματοδοτείται, εάν οι ευεργετούμενοι κάνουν δήλωση πίστης στο κόμμα που τους εξασφαλίζει αυτά τα οφέλη, ακόμα και όταν απλώς δικαιούνται τη θέση, την αναγνώριση, την έγκριση. [...]Κατά τη γνώμη μου, πολλοί Ιταλοί κατανοούν αυτήν την καπηλεία του κράτους, τις καταπιέσεις, τα ρουσφέτια, τις διακρίσεις. Αλλά αρκετοί απ’ αυτούς τελούν υπό καθεστώς εκβιασμού. Εξασφάλισαν ωφελήματα (που ίσως τα δικαιούνταν κιόλας, αλλά που τα εξασφάλισαν μόνο δια μέσου των κομμάτων και των ρευμάτων τους) και είτε ελπίζουν να ωφεληθούν κι άλλο είτε φοβούνται πως δεν θα ωφελούνται πια [...]Λοιπόν: πρώτον, εμείς θέλουμε να πάψουν τα κόμματα να καταλαμβάνουν το κράτος. Τα κόμματα πρέπει, όπως λέει το Σύνταγμά μας, να συμβάλλουν στη δημιουργία της πολιτικής βούλησης του έθνους. Κι αυτό μπορεί να το κάνουν όχι καταλαμβάνοντας όλο και μεγαλύτερα κομμάτια του κράτους, όλο και περισσότερα κέντρα εξουσίας σε κάθε χώρο, αλλά ερμηνεύοντας τα μεγάλα ρεύματα θεώρησης των πραγμάτων, οργανώνοντας τις ευγενείς επιδιώξεις του λαού, ελέγχοντας δημοκρατικά τις ενέργειες των θεσμών. Αυτός είναι ο πρώτος λόγος για τον οποίο εμείς διαφέρουμε. [...]
Να καταπολεμηθούν τα προνόμια, να προστατευθούν οι αδύναμοι
Εμείς σκεπτόμαστε ότι τα προνόμια πρέπει να καταπολεμηθούν και να καταργηθούν όπου κι αν φωλιάζουν, ότι οι φτωχοί και οι περιθωριοποιημένοι, οι μη προνομιούχοι, πρέπει να προστατευθούν και να τους δοθεί φωνή και συγκεκριμένη δυνατότητα να μετρούν περισσότερο στις αποφάσεις, για να αλλάξουν την κατάστασή τους. Ότι ορισμένες ανθρώπινες και κοινωνικές ανάγκες, που σήμερα αγνοούνται, πρέπει να ικανοποιηθούν κατά προτεραιότητα σε σχέση με άλλες· ότι ο επαγγελματισμός και η αξιοσύνη πρέπει να επιβραβεύονται, ότι πρέπει να είναι εξασφαλισμένη η συμμετοχή κάθε πολίτη -άντρα ή γυναίκας- στα δημόσια πράγματα.
Αναγκαία η υπέρβαση του καπιταλισμού
Κανένα από τα κυβερνητικά κόμματα δεν τα έκανε αυτά. Εμείς οι κομμουνιστές έχουμε εξήντα χρόνια στις πλάτες μας και αποδείξαμε ότι αυτά τα επιδιώκαμε και τα κάναμε στα σοβαρά. Στη φυλακή με τους εργάτες ήμαστε εμείς, στα βουνά με τους αντάρτες ήμαστε εμείς, στις λαϊκές συνοικίες με τους ανέργους ήμαστε εμείς, με τις γυναίκες, με το περιθωριοποιημένο προλεταριάτο, με τους νέους ήμαστε εμείς, σε ορισμένους δήμους και ορισμένες περιφέρειες που διακυβερνήθηκαν έντιμα ήμαστε εμείς.
Υπήρχαν και άλλοι, αλλά κυρίως εμείς. Kαι ας περάσουμε στο τρίτο σημείο στο οποίο διαφέρουμε: Εμείς σκεπτόμαστε ότι ο τύπος της οικονομικής και κοινωνικής καπιταλιστικής ανάπτυξης είναι αιτία μεγάλων στρεβλώσεων, ανυπολόγιστων δαπανών και κοινωνικών ανισοτήτων, τεράστιας σπατάλης πλούτου. Δεν θέλουμε να ακολουθήσουμε τα μοντέλα του σοσιαλισμού που πραγματοποιήθηκαν μέχρι τώρα, απορρίπτουμε τον κεντρικό προγραμματισμό της οικονομίας, νομίζουμε ότι η αγορά μπορεί να έχει ουσιαστικό ρόλο, ότι η ατομική πρωτοβουλία είναι αναντικατάστατη, ότι η ιδιωτική επιχείρηση έχει δικό της χώρο και ότι μπορεί να διατηρήσει δικό της, σημαντικό ρόλο. Όμως είμαστε πεπεισμένοι ότι όλες αυτές οι πραγματικότητες δεν λειτουργούν πια μέσα στις καπιταλιστικές μορφές [...]. Κι είμαστε πεπεισμένοι επίσης ότι πρέπει και μπορεί να γίνει συζήτηση για τον τρόπο υπέρβασης του καπιταλισμού ως μηχανισμού και συστήματος, μια κι αυτός, σήμερα, δημιουργεί όλο και μεγαλύτερες μάζες ανέργων, περιθωριοποιημένων, ανθρώπων υπό καθεστώς εκμετάλλευσης. Κι αυτή είναι, κατά βάσιν, η αιτία, όχι μόνο της σημερινής οικονομικής κρίσης, αλλά και των φαινομένων βαρβαρότητας, της διάδοσης των ναρκωτικών, της άρνησης της εργασίας, της δυσπιστίας, της πλήξης, της απελπισίας. Είναι έγκλημα να έχει κανείς αυτές τις ιδέες;
Οι σοσιαλδημοκράτες “ξέχασαν” τους υποπρολεταίρους και τους μη συνδικαλισμένους
(σ.σ.: Απαντώντας στον ισχυρισμό του Σκάλφαρι ότι δεν υπάρχει διαφορά με όσα σκέπτεται ένας πεπεισμένος Ευρωπαίος σοσιαλδημοκράτης, συνεχίζει: )
Υπάρχει ουσιαστική διαφορά. Η σοσιαλδημοκρατία (μιλάω, βέβαια, για τη σοβαρή σοσιαλδημοκρατία) πάντοτε μεριμνούσε ιδιαίτερα για τους εργάτες, για τους συνδικαλισμένους εργαζόμενους, και λίγο ή καθόλου για τους περιθωριακούς, τους υποπρολετάριους, τις γυναίκες. Πράγματι, τώρα που εξαντλήθηκαν τα παλιά όρια της καπιταλιστικής ανάπτυξης, τα οποία επέτρεπαν τη σοσιαλδημοκρατική πολιτική, τώρα που σε όλη την καπιταλιστική Δύση τα προβλήματα τα οποία προηγουμένως υπενθύμιζα εξερράγησαν, υπάρχουν σημεία κρίσης στον αγγλικό εργατισμό και στη γερμανική σοσιαλδημοκρατία. Ακριβώς γιατί τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα βρίσκονται μπροστά σε προβλήματα άγνωστα μέχρι τώρα ή που τα είχαν αγνοήσει.
[....]Η ηθική διάσταση της κρίσης της πολιτικής δεν εξαντλείται στο γεγονός ότι, επειδή υπάρχουν κλέφτες, διεφθαρμένοι, καταχραστές στις υψηλές σφαίρες της πολιτικής και της δημόσιας διοίκησης, πρέπει να ξεσκεπαστούν, να καταγγελθούν και να πάνε φυλακή. Η ηθική διάσταση της κρίσης της πολιτικής, στην Ιταλία, σήμερα, είναι αδιαχώριστη από την κατάληψη του κράτους εκ μέρους των κυβερνητικών κομμάτων και των ρευμάτων τους, είναι αδιαχώριστη από τον πόλεμο μεταξύ διαφόρων ομάδων, είναι αδιαχώριστη από την τρέχουσα αντίληψη για την πολιτική και τις μεθόδους διακυβέρνησης, που απλώς πρέπει να εγκαταλειφθούν και να ξεπεραστούν. Να γιατί λέω ότι η ηθική διάσταση της κρίσης της πολιτικής βρίσκεται στο κέντρο του ιταλικού προβλήματος. Νά γιατί τα άλλα κόμματα μπορούν να αποδείξουν ότι είναι δυνάμεις ανανέωσης μόνο αν αποκαλύψουν πλήρως την ηθική κρίση, φθάνοντας μέχρι τα πολιτικά αίτια της. Εκείνο που πρέπει να μας ενδιαφέρει στ’ αλήθεια είναι η τύχη της χώρας. Αν συνεχίσουμε μ’ αυτό τον τρόπο, υπάρχει κίνδυνος η δημοκρατία να περιοριστεί, αντί να απλωθεί και να αναπτυχθεί· να βουλιάξει στο τέλμα.
[....]
Υπέρ της εγκράτειας, κατά του άκρατου ατομικού καταναλωτισμού
Εμείς [το 1977] υποστηρίξαμε ότι ο άκρατος ατομικός καταναλωτισμός παράγει μόνο διασπάθιση πλούτου και στρεβλώσεις της παραγωγής, αλλά, πέραν αυτών, και δυσφορία, αποπροσανατολισμό, δυστυχία. Υποστηρίζουμε επίσης ότι -καθώς η απόσταση, εντός των βιομηχανικών χωρών, ανάμεσα σε ζώνες ανεπτυγμένες και καθυστερημένες μεγάλωνε και, παράλληλα, οι πρώην αποικίες αφυπνίζονταν, εξελίσσονταν και ανεξαρτητοποιούνταν- η οικονομική κατάσταση στις εν λόγω βιομηχανικές χώρες δεν εξασφάλιζε πια την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη, διατηρούσε τον «πολιτισμό της κατανάλωσης», με όλες τις εγγενείς επιβλαβείς επιπτώσεις, ακόμα και ηθικές. Η διάδοση των ναρκωτικών στους νέους, λόγου χάρη, είναι ένα από τα σοβαρά σημάδια αυτών των επιπτώσεων και, στην πραγματικότητα, κανείς δεν αναλαμβάνει την ευθύνη… Μιλούσαμε όμως περί αυστηρής εγκράτειας. Είμαστε οι μόνοι που υπογραμμίσαμε την ανάγκη να καταπολεμήσουμε τις σπατάλες, να εξοικονομήσουμε πόρους, να περιορίσουμε την περιττή ιδιωτική κατανάλωση, να επιβραδύνουμε τη διεστραμμένη δυναμική των δημοσίων δαπανών, να δημιουργήσουμε καινούργιες πηγές πλούτου και καινούργιες πηγές εργασίας. Είπαμε ότι ακόμα και οι εργαζόμενοι θα έπρεπε να συμβάλουν, από τη μεριά τους, σ’ αυτή τη μεγάλη προσπάθεια αναπροσανατολισμού της οικονομίας. Είπαμε επίσης ότι όλες οι θυσίες έπρεπε να γίνουν υπό τον όρο αυστηρής ισότητας κι ο στόχος να είναι να δοθεί το έναυσμα για ένα διαφορετικό πρότυπο ανάπτυξης και για διαφορετικούς τρόπους ζωής (πιο φειδωλούς και πιο ανθρώπινους). Αυτός υπήρξε ο δικός μας τρόπος να τοποθετήσουμε το πρόβλημα της αυστηρής εγκράτειας και του ταυτόχρονου αγώνα κατά του πληθωρισμού και της ύφεσης, δηλαδή της ανεργίας. Αποσαφηνίσαμε και αναπτύξαμε τις θέσεις μας αυτές στο ΧV Συνέδριό μας, τον Μάρτιο του 1979. Δεν εισακουστήκαμε.
[...]Πρέπει να αντιμετωπίσουμε και το κόστος της εργασίας, και να το συγκρατήσουμε εν συνόλω, επεμβαίνοντας κυρίως όσον αφορά στην αύξηση της παραγωγικότητας. Θέλω όμως να υπογραμμίσω ότι όταν ζητάς θυσίες από τη χώρα και τις ζητάς πρώτ’ απ’ όλα -όπως συνήθως- από τους εργαζόμενους, ενώ έχουμε πίσω μας ένα πρόβλημα σαν την P2 (σ.σ.: παράνομη μασονική στοά), είναι πολύ δύσκολο να εισακουστείς και να γίνεις πιστευτός. Όταν ζητούνται θυσίες από τον κόσμο της εργασίας χρειάζεται ευρεία συναίνεση, υψηλή πολιτική αξιοπιστία και ικανότητα να παταχθούν υπερβολικά και απαράδεκτα προνόμια. Εάν αυτά τα στοιχεία δεν υπάρχουν, το εγχείρημα δεν θα έχει αίσιο τέλος, θα αποτύχει.
Via :leftreformistas.blogspot.gr

Πού ξοδεύουν οι Έλληνες τα λεφτά τους; Στην Εφορία! (Ερευνα)

badiera.gr
eforia
Φόροι και πάλι φόροι. Η αίσθηση της φορολογικής πίεσης για τους Έλληνες δεν ήταν ποτέ τόσο έντονη όσο το τρέχον έτος, με το 65% των Ελλήνων καταναλωτών να σκέφτονται ότι πρέπει να πληρώσουν περισσότερους φόρους από ότι πέρυσι και μόνο το 11% και το 9% αντίστοιχα να θεωρούν ότι έχουν να πληρώσουν λιγότερα. Επιπλέον πάνω από 7 στους 10 Έλληνες  δηλώνουν ότι θα δαπανά λιγότερα για διασκέδαση, έναντι του 40% που είναι το αντίστοιχο ποσοστό για τους Ευρωπαίους.
Τα συμπεράσματα αυτά προκύπτουν από την έρευνα που πραγματοποίησε η Deloitte από την 1η έως την 3η εβδομάδα του Οκτωβρίου σε ένα δείγμα 609 Ελλήνων καταναλωτών, με αφορμή την ετήσια πανευρωπαϊκή καταναλωτική έρευνα, η οποία πραγματοποιείται κάθε χρόνο πριν τα Χριστούγεννα.
Οι συμβιβασμοί λοιπόν στην κατανάλωση αυξάνονται ελέω… φόρων αλλά και δαπανών υγείας: Στο ερώτημα «σε τι δαπανάτε τα χρήματά σας τώρα σε σύγκριση με πέρσι και που ξοδεύετε λιγότερα, ή περισσότερα», μετά τους φόρους, ποσοστό 25% απαντά ότι ξοδεύει περισσότερα και για την υγεία (γιατρούς, ασφάλεια), ακολουθούν τα είδη πρώτης ανάγκης- λογαριασμοί ΔΕΚΟ με ένα 19%, ένα 16% δαπανά περισσότερο για την εκπαίδευση κι ένα 13% για την στέγαση. Εφέτος οι Έλληνες ξοδεύουν λιγότερα για διασκέδαση σε ποσοστό 73% και ακολουθεί με 72% η ένδυση- υπόδηση, 65% οι ‘«παράτυπες δαπάνες», ήτοι έπιπλα, μαστορέματα, διακόσμηση κ.τ.λ. και 64% δηλώνει ότι ξοδεύει λιγότερα για τις διακοπές του.
«Είναι η πρώτη φορά που τόσοι πολλοί καταναλωτές θεωρούν ότι δαπανούν περισσότερα για την υγεία από ότι πέρυσι και η πρώτη φορά που αυτή η κατηγορία είναι στη 2η θέση των προτιμώμενων επιλογών (3η θέση στην Ευρώπη)», σχολιάζει ο κ. Κωνσταντίνος Ελευθεριάδης, manager στον κλάδο Financial Advisory Services στην Deloitte Ελλάδας.
Ενδιαφέρον έχουν και οι απαντήσεις σχετικά με τους τομείς, όπου θα ήταν έτοιμοι οι Έλληνες καταναλωτές να περιορίσουν τις δαπάνες τους στο μέλλον, εάν χρειαστεί:
• Τις παράτυπες δαπάνες και τα έξοδα για ένδυση είναι προετοιμασμένοι να μειώσουν τόσο οι περισσότεροι Έλληνες (92%) όσο και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι καταναλωτές. Σε ποσοστό 85% ακολουθούν οι δαπάνες για την ένδυση- υπόδηση και σε 84% για τη διασκέδαση- αναψυχή (φαγητό, γυμναστήριο, κινηματογράφος).
• Οκτώ στους 10 Έλληνες θα ήταν επίσης έτοιμοι να μειώσουν τις δαπάνες για ψηφιακά/ ηλεκτρονικά είδη (τηλεόραση, κινητή, καλωδιακή).
• Το 67% των Ελλήνων καταναλωτών δηλώνουν ότι δεν είναι προετοιμασμένοι να περικόψουν τις δαπάνες τους για την υγεία αλλά και για τη στέγαση με ποσοστό 64% (62% και 69% οι Ευρωπαίοι αντίστοιχα).
• Όπως και τα προηγούμενα χρόνια, ένας από τους κύριους τομείς στους οποίους οι Ευρωπαίοι είναι πρόθυμοι να δαπανήσουν λιγότερα χρήματα είναι αυτοί της ψυχαγωγίας, της αναψυχής και των διακοπών.
•Οι Ευρωπαίοι, σε γενικές γραμμές, επικεντρώνουν τις δαπάνες τους στην υγεία παρά στην ψυχαγωγία. Με την επιμονή της οικονομικής κρίσης και τη μείωση των οφελειών κοινωνικής ασφάλισης, οι άνθρωποι δίνουν μεγαλύτερη προσοχή στην υγεία τους και το περιβάλλον διαβίωσης τους.

Πέμπτη, 27 Νοεμβρίου 2014

Χωρίς άρμα πια και αρματηλάτη

του Παντελή Μπουκάλα , kathimerini.gr

Εχει την προϊστορία της η «Δημοκρατική Παράταξη» που προτείνει ο κ. Βενιζέλος σαν φάρμακο ικανό να αναστείλει προσωρινά τη διάλυση του ΠΑΣΟΚ. Στην ουσία είναι το άλλο όνομα της «Δημοκρατικής Συνεργασίας», την οποία συνήθιζε να ανασύρει το ΠΑΣΟΚ όποτε μειώνονταν τα ποσοστά του ή όποτε εφάρμοζε τους σχεδιασμούς διείσδυσης στους γειτονικούς του πολιτικούς χώρους και πρόσδεσής τους στο ηγεμονικό άρμα του. Εισηγητής της πρακτικής αυτής δεν θα μπορούσε να είναι άλλος από τον ιδρυτή-πατριάρχη, που το 1977, και για να επιταχύνει τη διόγκωση του κόμματός του, επινόησε τη «Δημοκρατική Συνεργασία». Αυτό που λίγα χρόνια αργότερα πέρασε στην ιστορία σαν «ΠΑΣΟΚ και οι λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις».

Για τον Ανδρέα Παπανδρέου και τους ακολούθους του πνεύματός του η εξίσωση Δημοκρατική Παράταξη = ΠΑΣΟΚ ήταν αυτονόητη. Μιλάμε άλλωστε για μια πολύ παλιά (πολιτικά) εποχή, κατά την οποία οι παπανδρεϊκοί αμφισβητούσαν τα διαπιστευτήρια δημοκρατικότητας της Ν.Δ. Οσο για τα κόμματα της Αριστεράς (της «παραδοσιακής», όπως την αποκαλούσαν με κάποια ειρωνεία, σαν μοντέρνοι αυτοί), δεν τους αναγνώριζαν άλλον ρόλο από τον ρόλο του ταπεινού δορυφόρου γύρω από τον αδηφάγο τότε πράσινο ήλιο.

Τώρα ο πράσινος ήλιος αχνοφέγγει. Δεν φωτίζει και δεν ζεσταίνει. Τιμωρήθηκε από τους πολίτες όσο του άξιζε, και όχι «υπερβολικά», όπως μονότονα λέει ο νυν πρόεδρός του, ο κ. Βενιζέλος, που η ανάγκη τον ώθησε να επανέλθει στο τέχνασμα ή γιατροσόφι της «Δημοκρατικής Παράταξης». Αλλά έχουν λιγοστέψει πια οι πιθανοί σύμμαχοι, φυγάδες του ΠΑΣΟΚ οι περισσότεροι, χωρισμένοι σε ολιγοπρόσωπους σχηματισμούς. Επιπλέον το όνομα ΠΑΣΟΚ έχασε σχεδόν όλη την ελκυστικότητά του. Ολοι ξέρουν πια. Ξέρουν πως η ειλικρίνεια δεν ήταν πολιτικό γνώρισμα του ΠΑΣΟΚ ούτε το ’77 ούτε ποτέ στα επόμενα χρόνια· η απορρόφηση των γειτόνων ήταν η σταθερή επιδίωξή του. Ενας από τους τελευταίους που πλήρωσαν την ευπιστία τους ήταν ο κ. Κουβέλης, που θεώρησε πως ο κ. Βενιζέλος το εννοούσε όντως όταν του έλεγε πως «είναι μαζί του» στο ζήτημα της φίμωσης και του ενταφιασμού της ΕΡΤ. Τίποτα λογικότερο κατόπιν αυτού από την άρνηση της εναπομείνασας ΔΗΜΑΡ να συμπεριληφθεί στις «λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις».

Στους αντιπάλους της ιδέας περί «Δημοκρατικής Παράταξης» προεξάρχει ο υιός του πατρός. Και όχι βέβαια επειδή ο κ. Γ. Α. Παπανδρέου έγινε ξαφνικά όμηρος πατροκτονικών διαθέσεων. Αλλά επειδή θεωρεί κτήμα του το κόμμα του πατέρα του. Ακόμα κι αυτός, που δεν έχει ακόμη κατανοήσει ότι συμπεριλαμβάνεται σε όσους οδήγησαν τη χώρα στη χρεοκοπία, διαβλέπει πως η προτεινόμενη διάχυση στη «Δημοκρατική Παράταξη» ισοδυναμεί με διάλυση του ΠΑΣΟΚ, της κληρονομιάς του.

Αλλες φορές τα ενδοπασοκικά τα παρακολουθούσε με σχετική αγωνία ένα τεράστιο ακροατήριο. Τώρα; Αδιαφορία. Τυχαίο το ότι αυτό συμβαίνει επί Βενιζέλου και Γ. Παπανδρέου. Απολύτως τυχαίο.

Ένας Άγιος από το Κονγκό

του Κώστα Γιαννακίδη , protagon.gr
Photo: European Parliament
Από τα θεωρεία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου βλέπω τον Denis Mukwege να παραλαμβάνει το βραβείο Ζαχάρωφ από τα χέρια του Μάρτιν Σουλτς και προσπαθώ να βρω τι είναι εκείνο που διαχωρίζει την τρέλα από τον ηρωισμό και την υπέρβαση από το παράλογο. Και όσο βλέπω, δίπλα μου, τους ανθρώπους από το Κονγκό να πανηγυρίζουν, τραγουδώντας κάτι δικό τους, καταλαβαίνω πώς αυτό που ψάχνω, πιθανότατα δεν είναι μέσα μου. Α, όχι, μπορεί να τώρα να σας συστήνω τον Mukwege ως παράδειγμα ηρωισμού, αυταπάρνησης και προσφοράς, αλλά δεν μπορώ να βάλω τον εαυτό μου στη θέση του. Ξέρω, θα μου πείτε ότι ο ηρωισμός είναι ένα λουλούδι που ανθίζει σε καμμένη γη. Γεννιούνται ήρωες σε ένα χώμα που είναι μαλακό σαν βούτυρο; Ναι, γεννιούνται, απλώς δεν είναι σαν τον Mukwege. Μάθετε λοιπόν και εσείς ποιος είναι ο γιατρός από το Κονγκό που τιμήθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με το βραβείο Ζαχάροφ για την Ελευθερία της Σκέψης.
Ο Mukwege γεννήθηκε το 1955 στο Κονγκό (πρώην βελγική αποικία, μην τα ξεχνάμε αυτά), στο χειρότερο μέρος του κόσμου για τις γυναίκες. Σπούδασε ιατρική, πήρε την ειδικότητα του γυναικολόγου και δημιούργησε μία κλινική στο ανατολικό Κονγκό, που καταστράφηκε πλήρως όταν ξέσπασε ο εμφύλιος το 1996. Δεν έχω την απαίτηση να γνωρίζετε για τον εμφύλιο στο Κονγκό. Εγώ δεν είχα ιδέα. Κατάλαβα, όμως, τι συμβαίνει, όταν ο γιατρός μας έδειξε το κινητό του (παλιό, δεκαετίας) για να ζητήσει να σας μεταφέρουμε ότι άνθρωποι πεθαίνουν και υποφέρουν σε έναν εμφύλιο που ξέσπασε για τον έλεγχο των πρώτων υλών της χώρας. «Κάθε φορά που χρησιμοποιείτε το τηλέφωνό σας, να σκέφτεστε ότι κατασκευάζεται από υλικά για τα οποία πεθαίνουν άνθρωποι σε μία χώρα που είναι τόσο πλούσια σε πρώτες ύλες, αλλά τόσο φτωχή σε βιοτικό επίπεδο...». Αυτή η ιστορία είναι χαραγμένη στον χάρτη της Αφρικής. Όμως η ιστορία του γιατρού είναι μοναδική. Γιατί στο Κονγκό οι γυναίκες είναι τα μεγαλύτερα θύματα του πολέμου. Κάθε μέρα καταγράφονται 14 βιασμοί. Εννοείται ότι είναι πολλαπλάσιοι, μιλάμε για αυτούς που δηλώνονται. Πάντα έτσι δεν γινόταν; Οι στρατοί στον πόλεμο έχουν μια έφεση στο πλιάτσικο και στους βιασμούς. Στο Κονγκό είναι και μέθοδος πολέμου. Αν βιάσεις τις γυναίκες των αντιπάλων, διαλύεις τις οικογένειές τους. Οι γυναίκες θεωρούνται ανεπιθύμητες. Και αν γεννηθούν και παιδιά από τον βιασμό, καθίστανται απόβλητα της κοινωνίας. Εκεί ο βιασμός είναι κάτι σαν κουλτούρα. Το αδίκημα θεσπίστηκε σχετικά πρόσφατα, μετά από διεθνείς πιέσεις, αλλά εκεί θεωρείται αστείο να μένεις στη φυλακή για βιασμό. Τους καταδικάζουν και τους αφήνουν. Και έτσι ο Denis Mukwege έχει εδώ και χρόνια δουλειά να κάνει.
Όταν άνοιξε και πάλι το νοσοκομείο του, το 1999, προσέφερε ιατρική βοήθεια σε 40.000 γυναίκες που έπεσαν θύματα σεξουαλικής κακοποίησης. Απίστευτο νούμερο. «Ξέρεις τι είναι να σου φέρνουν κοριτσάκι έξι μηνών και να διαπιστώνεις ότι βιάστηκε; Ακόμα και οι πιο έμπειροι χειρούργοι σοκάρονται με αυτά που βλέπουν στην κλινική μου. Όμως εγώ βλέπω κάθε γυναίκα σαν τη δική μου γυναίκα. Σαν τη μάνα μου. Σαν τις κόρες μου. Μόνο τον τελευταίο μήνα στο ανατολικό Κονγκό 200 άνθρωποι σφαγιάστηκαν. Έγκυες γυναίκες ξεκοιλιάστηκαν για να τους βγάλουν τα έμβρυα, παιδιά ακρωτηριάστηκαν...».
Ο γιατρός ξεκίνησε καμπάνια για τα δικαιώματα των γυναικών. Και αυτό δεν άρεσε σε κανέναν. Ούτε στην κυβέρνηση του Κονγκό, ούτε στους αντάρτες που αντιμάχονται το καθεστώς. Το 2012 ο Mukwege και η οικογένειά του δέχθηκαν δολοφονική επίθεση. Επέζησαν και διέφυγαν στη Σουηδία και στο Βέλγιο. Ο Mukwege επέστρεψε το 2013, όταν γυναίκες από το Κονγκό, που ζουν με ένα δολάριο τη μέρα, συγκέντρωσαν τα χρήματα για το αεροπορικό του εισιτήριο. Εργάζεται και πάλι στην κλινική του, σχετικά «ασφαλής» καθώς είναι πλέον μία παγκοσμίως γνωστή προσωπικότητα. Ωστόσο κανένα μέσο του Κονγκό δεν έχει δημοσιεύσει συνέντευξή του...
Παρέλαβε το βραβείο του και μίλησε για την πατρίδα του, για μια χώρα που «δεν έχει πόλεμο πια, αλλά δεν έχει ούτε και ειρήνη». Ζήτησε από την Ευρώπη να πιέσει προκειμένου να εφαρμοστεί η ειρηνευτική συμφωνία που υπέγραψαν οι αντιμαχόμενες πλευρές το 2012. Και θύμισε ότι ο πόλεμος εκεί κάτω στην πραγματικότητα γίνεται λόγω οικονομικών συμφερόντων που θέλουν τον έλεγχο των πρώτων υλών. «Δεν μπορούμε να έχουμε οικονομική ανάπτυξη χωρίς να πεθαίνουν άνθρωποι;» αναρωτήθηκε. Κάτι τέτοιο είπε από το ίδιο βήμα και ο Πάπας την Τρίτη. Το είπε πιο παραστατικά και ο Άγιος την Τετάρτη.
Βραβείο Ζαχάρωφ
Το Βραβείο Ζαχάρωφ για την Ελευθερία της Σκέψης πήρε το όνομά του από τον Σοβιετικό επιστήμονα και αντιφρονούντα Αντρέι Ζαχάρωφ. Ξεκίνησε να απονέμεται από το ΕΚ τον Δεκέμβριο του 1988 σε  άτομα ή οργανώσεις που αφιερώνουν τη ζωή τους στην υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών.

Τετάρτη, 26 Νοεμβρίου 2014

Πάνος Κατσιμίχας: Η νιότη πεθαίνει όταν πάψεις να ονειρεύεσαι

Συνέντευξη στο Χρήστο Παναγιωτόπουλο , aixmi.gr

Συντρόφεψε, μαζί με τον αδελφό του Χάρη, τα αντισυμβατικά και παράφορα ταξίδια της νιότης μας. Βρεθήκαμε σε «σταυροδρόμια μαγεμένα», εκλιπαρήσαμε να «μη χαραμιστούμε για ένα βράδι», χάσαμε και χαθήκαμε τραγουδώντας «γέλα πουλί μου γέλα είν’ η ζωή μιά τρέλα»…
Τριάντα τόσα χρόνια μετά, ο Πάνος Κατσιμίχας, ακόμα νέος «γιατί ονειρεύεται», αλλά σοφότερος «γιατί ξέρει ότι έχει κάνει αμέτρητες μαλακίες», εξηγεί το λόγο για τον οποίο η σημερινή εποχή του θυμίζει τη Χούντα, τονίζει ότι πρέπει να επιβιώσουμε χωρίς να χάσουμε την ανθρωπιά μας, ομολογεί ότι γράφει τραγούδια «για να νικήσει το τίποτα», και μου λέει πόσο αγάπησε το «Φόβοι περίστροφα» -το τραγούδι που έγραψε ο Δημήτρης Παπαδημητρίου πάνω στους στίχους μου από το «Αποτύπωμα».

Πώς να ανάψεις τα φώτα της ψυχής σου αν…

Tρία Σαββατόβραδα στο Passport μαζί με τα «Κίτρινα ποδήλατα». Πώς νιώθεις την επικοινωνία με τον κόσμο, στη σημερινή εποχή της οικονομικής καχεξίας; Έχει αλλάξει σε σχέση με το παρελθόν της «ευδαιμονίας»;
Ναι, σαφώς και έχει αλλάξει.
Βασική αλλαγή  είναι ότι η επικοινωνία, δεν είναι πια δεδομένη.
Δεν είναι κάτι που αγοράζεται με ένα εισιτήριο. Η επικοινωνία δε λειτουργεί πια με τον σχεδόν μηχανιστικό τρόπο που λειτουργούσε παλιότερα, στην εποχή της »ευδαιμονίας».
»Εγώ σε πληρώνω και εσύ είσαι υποχρεωμένος να με διασκεδάσεις».
Η κατάσταση σήμερα, μου θυμίζει πολύ έντονα τα χρόνια της χούντας.
Τότε που σε μικρούς, σχεδόν παράνομους χώρους, ο κόσμος έδινε κουράγιο στους καλλιτέχνες, αυτοί με τη σειρά τους το ανταπέδιδαν στο πολλαπλάσιο και, έτσι, το παλέψαμε όλοι μαζί, ένας ολόκληρος λαός.
Γιατί, μη φανταστείτε ότι είναι πια έτσι εύκολο κι απλό, να βγεις σ’ένα μικρόφωνο και να επικοινωνήσεις με 500 ανθρώπους, που έρχονται Σάββατο βράδυ και είναι κουρασμένοι, λυπημένοι και απογοητευμένοι.
Αν δε σου δώσουν με τον τρόπο τους κουράγιο, δε γίνεται ν’ανάψεις τα φώτα της ψυχής σου, δε μπορείς να τους ταξιδέψεις, δε γίνεται να υπάρξει η γιορτή και η χαρά της επικοινωνίας.
Αυτή είναι, κατά τη γνώμη μου, η βασική αλλαγή σε σχέση με το παρελθόν της »ευδαιμονίας».
Η επικοινωνία δεν είναι πια δεδομένη. Χρειάζεται προσπάθεια και ειλικρινής συμμετοχή από πλευράς όλων. Το είδα και το βίωσα αυτό, ήδη (τα δύο περασμένα σαββατόβραδα στο Passport).
Και σου ορκίζομαι, ότι έτσι, ΝΑΙ, αξίζει τον κόπο. Χαλάλι το χτυποκάρδι μου, ο ιδρώτας και η προσπάθεια. Χίλιες φορές χαλάλι.

Να επιβιώσουμε χωρίς να χάσουμε την ανθρωπιά μας

- Πολλοί υποστηρίζουν ότι σε τέτοιους καιρούς αυξάνεται η αλληλεγγύη των ανθρώπων. Αισθάνεσαι ότι συμβαίνει κάτι τέτοιο ή μήπως έχει κλειστεί κάθε ένας στο καβούκι του και κοιτάζει μόνο τον εαυτό του;
Πιστεύω ότι συμβαίνουν και τα δύο. Δεν παρεξηγώ κανέναν. Μέσα σε συνθήκες ακραίας φτώχειας και ανάγκης, φυσικό είναι να λειτουργήσει κατ’αρχάς, το ένστικτο της αυτοσυντήρησης. Δεν είναι ατομισμός και φιλοτομαρισμός. Είναι απλά η προσπάθεια επιβίωσης, όχι μόνο φυσικής, αλλά και ψυχικής.
Γιατί δε φτάνει απλά να επιβιώσουμε.
Πρέπει να επιβιώσουμε, χωρίς να χάσουμε την ανθρωπιά μας. Και αυτός είναι, ίσως, ο μεγαλύτερος κίνδυνος.
Παράλληλα, όμως, βλέπω και μια συγκινητική προσπάθεια για αλληλοβοήθεια. Τις προάλλες πχ., πέρασα έξω από το κοινωνικό παντοπωλείο του δήμου, όπου κατοικώ, και είδα, ένοιωσα, ότι ο κόσμος κάνει ό,τι μπορεί για να στηρίξει το διπλανό του.
Έχει αναπτυχθεί μια κοινωνική δράση σε τοπικό επίπεδο, σε δήμους, σε γειτονιές, που δεν καθοδηγείται, αλλά στηρίζεται στην αυθόρμητη διάθεση προσφοράς στο συνάνθρωπο.
Είναι ένα κίνημα που υπάρχει ευτυχώς, χωρίς τυμπανοκρουσίες, φανφάρες και κομματικά καπελώματα. Το χρειαζόμαστε αυτό, γιατί φοβάμαι ότι έχουμε ακόμα, πολύ μεγάλη ανηφόρα μπροστά μας.
Βλέπω πολύ τηλεόραση, αλλάζαπάρω ανελέητα
- Βλέπεις καθόλου τηλεόραση; Ειδήσεις, ενημερωτικές ή ψυχαγωγικές εκπομπές;
Ναι. Βλέπω μάλλον πολύ τηλεόραση, αλλά δεν της επιτρέπω να μου σπάσει τα νεύρα. Με το τηλεκοντρόλ στο χέρι. Ό,τι δε μου κάνει, το ζαπάρω ανελέητα. Βλέπω φυσικά ειδήσεις, αλλά ποτέ στο ίδιο κανάλι. Οπου βρω  »πανελάκι» που μου γουστάρει, εκεί αράζω. Βλέπω όλα τα κανάλια (α,β,γ και δ κατηγορίας) γιατί παντού υπάρχει κάτι, για να πάρεις. Βλέπω αθλητικά, ντοκυμανταίρ, ταινίες, βλέπω σχεδόν τα πάντα. Είμαι παμφάγο. Αλλά, είπαμε…safe sex… Πάντα με το τηλεκοντρόλ στο χέρι..
Πηγή έμπνευσης υπάρχει σήμερα; Τι είναι αυτό που μπορεί να κινητοποιήσει έναν καλλιτέχνη;
Πιστεύω ότι οι πραγματικά γεννημένοι «καλλιτέχνες» δε χρειάζονται πηγή έμπνευσης για να δημιουργήσουν. Η πηγή υπάρχει μέσα τους, από τη στιγμή που γεννιούνται. Και ρέει αβίαστα εκεί, περιμένοντας την ευλογημένη στιγμή, που θα εκβάλει στο μεγάλο ποτάμι. Εκείνο που οδηγεί στη θάλασσα των αισθημάτων και τις καρδιές των ανθρώπων.

Με εμπνέει το ξεκίνημα, με χαλάει η απραξία

- Εσένα προσωπικά τι σε εμπνέει και τι σε χαλάει;
Με εμπνέουν οι αποφάσεις, τα ξεκινήματα …για κάτι καινούριο ή δεν ξέρω τι άλλο. Με εμπνέειαυτό καθ΄εαυτό το ξεκίνημα για ταξίδι (κυριολεκτικά) ή εσωτερικά, μέσα στον εαυτό μου. Με χαλάει και με ισοπεδώνει η απραξία, η αναποφασιστικότητα, η αποδοχή της ήττας, το τέλμα, το τίποτα.Γι’αυτό γράφω τραγούδια. Για να νικάω το τίποτα..
- Θα συναντήσουμε ξανά στη ζωή μας, λες, εκείνα τα «μαγεμένα σταυροδρόμια», που τραγουδούσες με τον Χάρη;
Δεν ξέρεις ποτέ…Γι’αυτό, άλλωστε, τα λέμε »μαγεμένα». Γιατί αυτά τα σταυροδρόμια, ενώ είναι συνεχώς μπροστά στα μάτια μας, τα βλέπουμε μόνο όταν θέλουν εκείνα να εμφανιστούν. Σαν τις παράξενες νεράϊδες των παραμυθιών.

Η νιότη τελειώνει όταν πάψεις να ονειρεύεσαι

Τι είναι για σένα το τέλος της νιότης;
Η ερώτησή σου αυτή, με βρίσκει (τυχαία άραγε;) σε μία στιγμή που εδώ και μια βδομάδα, διαβάζω ξανά ένα αγαπημένο βιβλίο της νεότητάς μου,το »Σιντάρτα» του Έρμαν Έσσε. Ξέρω ότι, το ποτάμι δε γυρίζει πίσω, αλλά ξέρω επίσης πολύ καλά, ότι η νιότη τελειώνει, μόνο όταν πάψεις να ονειρεύεσαι.
Ευτυχώς, από όνειρα καλά πάω. Το μόνο που νοσταλγώ από τη νιότηνιότη, είναι οι φυσικές και ψυχικές αντοχές, που μου επέτρεπαν πχ να μείνω ξάγρυπνος δύο εικοσιτετράωρα, προκειμένου να τελειώσω ας πούμε ένα στίχο, ένα τραγούδι, ή μία …σκέψη.
Οι μαλακίες που έχω κάνει είναι αμέτρητες
- Υπάρχει κάτι για το οποίο έχεις μετανιώσει 100%;
Άστα. Οι μαλακίες που έχω κάνει στη ζωούλα μου… ούτε μετριούνται, ούτε περιγράφονται. Οχι να το παινευτώ, αλλά…έχω μεγάλο ταλέντο σ’αυτό..

Αγάπησα το «Φόβοι περίστροφα»

- Τα σχέδιά σου από δω και πέρα; Σε ακούσαμε να τραγουδάς το «Φόβοι περίστροφα», στο cd «Λωτοφάγοι» του Δημήτρη Παπαδημητρίου και δικούς μου στίχους, και επαναβεβαιώσαμε το πόσο μας έχεις λείψει.
Δεν υπάρχει τίποτα μεγαλόπνοο. Θέλω κατ’αρχάς να κάνω τις συναυλίες που έχω προγραμματίσει μαζί με τα «ΚΙΤΡΙΝΑ ΠΟΔΗΛΑΤΑ», στα πλαίσια της »Nice `n easy tour». Κάποιες εδώ στην Αθήνα, κάποιες στην επαρχία, δυο τρεις στην Κύπρο και βλέπουμε…Ύστερα, μετά τα Χριστούγεννα, θα μπω στο στούντιο για να συνεχίσω  την επεξεργασία κάποιων καινούριων τραγουδιών που ξεκίνησα να γράφω το Σεπτέμβριο.
Αυτά προς το παρόν.Δε θέλω να τα προγραμματίζω και όλα. Ορισμένα πράγματα, μου αρέσει να έρχονται και να με βρίσκουν από μόνα τους, χωρίς να τα ψάξω, χωρίς να τα ζητήσω εγώ.
Να, για παράδειγμα, το «Φόβοι περίστροφα». Το καλοκαίρι που πέρασε (μέσα στον ντάλα Αύγουστο), με πήρε τηλ. ο Δημήτρης Παπαδημητρίου και μου είπε, «σου στέλνω να ακούσεις κάτι. Οι στίχοι είναι του Χρήστου Παναγιωτόπουλου».
Ήρθε και με βρήκε ένα τραγούδι, από το πουθενά. Το άκουσα, και έτσι όπως ήταν νεογέννητο, όμορφο και αθώο, το αγάπησα και του έδωσα ό,τι καλύτερο είχα στην ψυχή μου, για να «τραγουδήσει» όπως του έπρεπε. Νομίζω ότι ο κόπος μας δεν πήγε χαμένος. Εύχομαι αυτός ο δίσκος, να είναι καλοτάξιδος. Το αξίζει.

Γιούργκεν Ροτ: Η τρόικα και το σιωπηρό πραξικόπημα στις χώρες της κρίσης

badiera.gr
2014-05-04-fotoroth0002

Μία έρευνα που θα συζητηθεί: «σιωπηρό πραξικόπημα» αποκαλεί την παρέμβαση της τρόικας στις χώρες της κρίσης ο Γερμανός δημοσιογράφος Γιούργκεν Ροτ στο ομώνυμο βιβλίο του, που κυκλοφόρησε πρόσφατα σε τέταρτη έκδοση.
Ο Γερμανός δημοσιογράφος έχει φανατικούς φίλους, αλλά και αντιπάλους. Μέχρι σήμερα έχει ερευνήσει υποθέσεις διαφθοράς στη Γερμανία, αλλά και στην ανατολική Ευρώπη. Πολλοί θεωρούν τα ρεπορτάζ του ιδιαίτερα αποκαλυπτικά, άλλοι τον κατηγορούν ότι παραθέτει απλώς μαρτυρίες τρίτων, χωρίς απτές αποδείξεις. Αυτή τη φορά στο «στόχαστρο» του Ροτ μπαίνει η τρόικα στην Ελλάδα, αλλά και στις υπόλοιπες χώρες της κρίσης. Ο ίδιος ομολογεί ότι προβληματίστηκε πριν καταλήξει στον τίτλο «σιωπηλό πραξικόπημα» στο βιβλίο του. Αλλά τελικά πιστεύει ότι ήταν μία σωστή επιλογή:
«Όταν λέω ʻσιωπηρό πραξικόπημαʼ εννοώ ότι γίνονται αλλαγές σε ένα πολιτικό και κοινωνικό σύστημα χωρίς δημοκρατική νομιμοποίηση, χωρίς τη συμμετοχή του πληθυσμού στις διαδικασίες. Μίλησα με πολλούς επιστήμονες και συνδικαλιστές πριν καταλήξω στον όρο ʻπραξικόπημαʼ και όλοι μου είπαν ότι περί αυτού πρόκειται, ότι αυτό συμβαίνει στην ουσία τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα, στην Πορτογαλία, στην Ισπανία. Μία αλλαγή στην ίδια την κοινωνία».
Από την άλλη πλευρά ο Γιούργκεν Ροτ θεωρεί, και το εξηγεί στο βιβλίο του, ότι ευθύνη για τη σημερινή κρίση φέρει η ελληνική πολιτική τάξη, συγκεκριμένα επιχειρηματικά συμφέροντα που σχετίζονται μαζί της, καθώς και η γενικότερη νοοτροπία του νεποτισμού και της οικογενειοκρατίας. Αν όμως έτσι έχουν τα πράγματα, δεν είναι θεμιτή, αλλά και απαραίτητη η «αλλαγή στο πολιτικό και κοινωνικό σύστημα» την οποία φαίνεται να επικρίνει;
«Η διαφθορά έχει σημαντικό ρόλο, κατά τη γνώμη μου, στην αποκαλούμενη κρίση χρέους. Θεωρώ ότι τα κυρίαρχα πολιτικά κόμματα είναι υπεύθυνα για το σύστημα της διαφθοράς. Δεν μιλάω για κρούσματα διαφθοράς σε χαμηλόβαθμους υπαλλήλους, αλλά για υποθέσεις εκατομμυρίων, οι οποίες αν δεν επιδοκιμάζονται, τουλάχιστον γίνονται ανεκτές» λέει ο Γερμανός δημοσιογράφος στην Deutsche Welle. Και επικαλείται μαρτυρίες, ιδιαίτερα νέων ανθρώπων, στην Ελλάδα, που λένε ότι θα ήθελαν μία σοβαρή εναλλακτική λύση, η οποία όμως δεν διαφαίνεται στον ορίζοντα.
«Πυρά» κατά της τρόικας
Ο Γιούργκεν Ροτ είναι ιδιαίτερα επικριτικός προς την τρόικα: την κατηγορεί για κοινωνική αναλγησία στις χώρες της κρίσης και για «εκβιαστικούς χειρισμούς», για παράδειγμα στο ζήτημα των ιδιωτικοποιήσεων. «Αποσιωπούν ότι σχεδόν πάντα οι ιδιωτικοποιήσεις οδηγούν σε απολύσεις, μισθολογικό ντάμπινγκ και επισφαλείς σχέσεις εργασίας» γράφει. Και υπενθυμίζει ότι, ενώ πριν από τις ευρωεκλογές είχε τεθεί το ζήτημα της λογοδοσίας των ελεγκτών της τρόικας, προκαλώντας μάλιστα και τη σύσταση διερευνητικής επιτροπής στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, έκτοτε το ζήτημα έχει ατονίσει.
«Θυμηθείτε τι έγινε πριν από τις ευρωεκλογές» λέει ο Γερμανός δημοσιογράφος. «Τότε έλεγαν στην Ελλάδα, αλλά και στη Γερμανία και στις Βρυξέλλες, ότι η τρόικα πρέπει να υπαχθεί σε ʻδημοκρατικό έλεγχοʼ. Από τότε όμως δεν έχει ακουστεί τίποτα πια γι αυτό το θέμα και αυτό αποδεικνύει ότι στην πραγματικότητα δεν υπάρχει η θέληση να αλλάξουν τα πράγματα και να δοθεί προτεραιότητα στην κοινωνική διάσταση της πολιτικής, μάλλον το αντίθετο θα έλεγα…»
Αν όμως έτσι έχουν τα πράγματα, ποια θα ήταν η εναλλακτική λύση; Τι θα ήταν αυτό που θα μπορούσε να υποκαταστήσει την τρόικα; «Αυτό είναι πράγματι το ερώτημα, αυτό είναι το πρόβλημα. Σίγουρα θα είχαμε λιγότερα προβλήματα, εάν εφαρμοζόταν ο Ευρωπαϊκός Κοινωνικός Χάρτης, τον οποίο άλλωστε έχουν συνυπογράψει τόσο η Ελλάδα, όσο και η Γερμανία. Αλλά δυστυχώς ο Ευρωπαϊκός Κοινωνικός Χάρτης παραμένει στα χαρτιά και δεν εφαρμόζεται, γιατί η Ευρώπη παραμένει μία ένωση οικονομική, αλλά όχι κοινωνική».
«Το 80% των προσφύγων έρχονται μέσω Ελλάδας»
Στο βιβλίο του ο Γιούργκεν Ροτ αναφέρεται επιπλέον και στο θέμα της λαθρομετανάστευσης, το οποίο μάλιστα συσχετίζει με την άνοδο της ακροδεξιάς. Το 80% των προσφύγων που εισρέουν στην ΕΕ έρχονται μέσω Ελλάδας, αλλά η Ευρώπη έχει αφήσει την Ελλάδα να «παλεύει» μόνη της με αυτό το πρόβλημα, ενώ κάτι παρόμοιο γίνεται και με την Ιταλία, επισημαίνει ο Γερμανός δημοσιογράφος. Την ίδια στιγμή όμως επικρίνει και τις ελληνικές αρχές για κακομεταχείριση των προσφύγων, ενώ υπενθυμίζοντας και τις ευρωπαϊκές «καταδίκες» για το ζήτημα αυτό.
«Η δική μου πεποίθηση, ή τουλάχιστον η εντύπωση που αποκόμισα από τη δουλειά μου στην Ελλάδα, είναι ότι το αρνητικό κλίμα απέναντι στους πρόσφυγες είναι και ένα ʻχρήσιμοʼ εργαλείο για να αποσπάσει κανείς την προσοχή του κόσμου από τα πραγματικά κοινωνικά προβλήματα και να τη στρέψει στους πρόσφυγες ή και να επιρρίψει ευθύνες στους πρόσφυγες» λέει ο Γιούργκεν Ροτ. «Και εδώ θα ήταν και πάλι η ευθύνη της πολιτικής και ιδιαίτερα των κυβερνώντων κομμάτων να παρέμβουν, αλλά μέχρι στιγμής δεν βλέπω να γίνεται κάτι τέτοιο…»
Πηγή: dw.de

ΔΗΜ.ΑΡ. με Οικολόγους Πράσινους

avgi.gr

Σε μια ακόμα συνάντηση με τους Οικολόγους Πράσινους προχωρά σήμερα το μεσημέρι η ΔΗΜ.ΑΡ. στο πλαίσιο της άμεσης προώθησης διαδικασιών ανασύνταξης του χώρου με στόχο την προοδευτική διακυβέρνηση, όπως αποφασίστηκε στη χθεσινή συνεδρίαση της Εκτελεστικής Επιτροπής.
Επιπλέον, σε συνέχεια των θεματικών εκδηλώσεων για την ανεργία και το χρέος, αποφασίστηκε η πραγματοποίηση εκδήλωσης - συζήτησης το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα με θέμα τις δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις και τις αλλαγές που προτείνει η ΔΗΜ.ΑΡ. στο πλαίσιο της προοδευτικής διακήρυξης. Ακόμα ο Φώτης Κουβέλης ενημέρωσε για τις τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις και τις πρωτοβουλίες που αναλαμβάνει η ΔΗΜ.ΑΡ.
Ν. ΛΙΟΝ.

Τρίτη, 25 Νοεμβρίου 2014

Γιώργος Σιακαντάρης: Δικαίωμα η ανθρώπινη σύνταξη

badiera.gr
SIAKANTARIS13
Οι «προτάσεις» – απαιτήσεις της τρόικα όπως η μείωση του συντελεστή υπολογισμού της σύνταξης από το 2% στο 1,7% για όσους συνταξιοδοτηθούν μετά το 2015, ο υπολογισμός της σύνταξης του ΙΚΑ με βάση τις αποδοχές της τελευταίας πενταετίας και όχι της τελευταίας δεκαετίας και κυρίως η σταδιακή αύξηση του ελάχιστου χρόνου ασφάλισης στις 6.000 ημέρες (20ετία) από τις 4.500 ημέρες (15ετία) δεν εμπνέονται από ένα σχέδιο για την περιστολή των δαπανών., όπως ισχυρίζονται τρόικα και κυβέρνηση.
Αν λέγαμε ότι οι πρακτικές του Υπουργού εργασίας και της κυβέρνησης γενικότερα μας εκπλήσσουν,  θα λέγαμε ψέματα. Τίποτα δεν μας εκπλήσσει. Οι εργαζόμενοι αυτής εδώ της χώρας κάθε μέρα γνωρίζουν το πραγματικό πρόσωπο μιας κυβερνητικής πολιτικής, η οποία παρά τις επιμέρους διαφοροποιήσεις ως προς τις παράλογες απαιτήσεις της τρόικα δεν διαφοροποιείται ως προς το μείζον, που είναι η περιστολή του δικαιώματος σε μια ανθρώπινη σύνταξη
Η πολιτική περιορισμού των δικαιωμάτων των πολιτών, με πρόσχημα τον αναγκαίο εξορθολογισμό του συστήματος, έχει τα όρια της, που δεν είναι άλλα από το ίδιο το όραμα της κοινωνικής Ευρώπης, όπως αυτό χαράσσεται στην Χάρτα Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ε.Ε.
 -Ο Γιώργος Σιακαντάρης είναι υπεύθυνος του τομέα εργασίας και κοινωνικής πολιτικής της ΔΗΜΑΡ

Ο Χατζησωκράτης έχει μνήμη...

matrix24.gr

Η ΔΗΜΑΡ ουδέποτε ενημέρωσε τους πολίτες αναλυτικά για το ποια μέτρα που ζητούσε η τρόικα αποκρούστηκαν λόγω των βέτο του Φώτη Κουβέλη επί τρικομματικής κυβέρνησης.
Dimitris-Hatzisokratis





Ωστόσο, όσο το αδιέξοδο με την τρόικα φαίνεται να μπαίνει σε δρόμο επίλυσης και διάφορα μέτρα αρχίζουν να πιθανολογούνται σε διάφορα ρεπορτάζ των ΜΜΕ, η ΔΗΜΑΡ βλέπει τώρα να ετοιμάζονται μέτρα τα οποία είχαν αποκρουστεί το 2012 και το 2013. Εξ ου και ο Δημήτρης Χατζησωκράτης που ήταν ο «διαπραγματευτής» της ΔΗΜΑΡ με τον τότε υπουργό Οικονομικών, Γιάννη Στουρνάρα, υπενθύμισε, με ανάρτησή του στο facebook ότι την προϋπόθεση 20 ετών εργασίας για την ελάχιστη σύνταξη είχε ζητήσει και παλαιότερα η τρόικα, αλλά η ΔΗΜΑΡ είχε αρνηθεί και έτσι τα ελάχιστα συντάξιμα χρόνια είχαν μείνει στο όριο των 15.
«Τα 6000 ημερομίσθια αντί των 4500 για την κατώτατη σύνταξη ήταν το φορτικό αίτημα της τρόικας από το καλοκαίρι του 2012. Η ΔΗΜΑΡ αντιστάθηκε σθεναρά να μην γίνει αποδεκτό το ακραίο αυτό μέτρο. Η δικομματική κυβέρνηση σήμερα φαίνεται ότι ενδίδει. Ο Υπουργός Εργασίας την ώρα που ομνύει ότι δεν θα γίνουν περικοπές συντάξεων, αλλά μόνο “παραμετρικές αλλαγές” φέρεται σήμερα έτοιμος να δεχθεί το μέτρο», σημείωσε ο Χατζησωκράτης, αφήνοντας να εννοηθεί ότι η απουσία της ΔΗΜΑΡ από την κυβέρνηση γίνεται αισθητή...

Δευτέρα, 24 Νοεμβρίου 2014

Οι «υποκινητές»….. των κινήσεων

24 Nov, 2014 , ipyxida.gr

καταλήψεις

Ιωάννα Μαρίνου
της Ιωάννας Μαρίνου

Στο προσκήνιο μπήκε πριν από μερικές μέρες και πάλι η νεολαία με τις καταλήψεις των σχολείων. Η «αδιάφορη» νεολαία ,η «απολιτίκ» νεολαία, η νεολαία «που ξημεροβραδιάζεται στις καφετέριες και στο διαδίκτυο».
«Υποκινήθηκαν», είπατε πριν μερικές μέρες οι καταλήψεις των μαθητών, «υποκινούνται» λέτε και οι πορείες ,οι διαδηλώσεις, «υποκινούνται» οι απεργίες.
Υποστηρίζετε πως ένα υπό-γειο σύστημα υπο-κινεί τους πάντες! Τους υποκινεί να βγουν στους δρόμους ,ν αντιδράσουν. Ένα υπό-γειο σύστημα που προσπαθεί να αμαυρώσει τον…. «επί-γειο» παράδεισο που μας δημιουργήσατε με τόσο κόπο και τόσες θυσίες.
Να το δεχτώ, αγαπητοί μου κύριοι .Να σας χαραχτηρίσω και «θύματα» μιας συμμορίας υποκινητών, αν αυτό σας ευχαριστεί!
Μόνο που να…το «θύμα» από το «θυμός» δυο γράμματα απέχουν. Δυο γράμματα που όμως μπορούν να γεμίσουν δρόμους και πλατείες.
Δυο γράμματα που μοιάζει να φοβόσαστε πολύ!
Γιατί όσο κι αν όλα αυτά τα χρόνια, προσπαθήσατε να (υπό-)κινήσετε ένα σύστημα που αναζητά απονευρωμένους θεατές στην αρένα που δημιουργήσατε, αποτύχατε!
Γιατί όσο κι αν (υπο-)κινήσατε, με τα μέσα που διαθέτετε, τη διαδικασία τυποποίησης της κοινωνίας ως εργαλείο κοινωνικού ελέγχου, αποτύχατε.
Γιατί όσο κι αν αντιμετωπίζετε κάθε αντίδραση ως «ετερότητα», ως εν δυνάμει απειλή, όσο κι αν χτίζετε ένα «κράτος- φρούριο» αντί ενός κράτους πρόνοιας, αποτύχατε να προφυλαχτείτε.
Υπάρχουν ακόμη κάποιοι που υπο-κινούνται και τελικά…κινούνται, κάποιοι που αντιδρούν, κάποιοι που δεν ταιριάζουν …με τα υλικά της σούπας σας.
Κι εσείς αναζητάτε συνεχώς τους υποκινητές, μιλάτε γι αυτούς παντού, βάζετε κριτήρια για να τους αναγνωρίσουμε και να τους αποφύγουμε και να προστατεύσουμε έτσι τελικά την «εύρυθμη λειτουργία» της κοινωνίας!
Ε! λοιπόν σκέφτομαι να σας βγάλω απ αυτή την αγωνία .Σκέφτομαι να σας αποκαλύψω τους υποκινητές…. των κινήσεων, γιατί τους γνώρισα! Τους γνώρισα πριν βγω στους δρόμους μαζί με τους υπόλοιπους. Τους ήξερα όταν περπάτησα ως γονιός δίπλα στους μαθητές, όταν περπάτησα ως κόρη δίπλα στους συνταξιούχους, ως εργαζόμενη πλάι στους απλήρωτους μισθωτούς των 400 ευρώ και τελικά ως υποψήφια άνεργη δίπλα στους απολυμένους.
Εσείς , «αξιότιμοι κύριοι» είστε οι υποκινητές. Εσείς και οι συνθήκες που δημιουργήσατε με τις πολιτικές που ασκείτε τόσα χρόνια!!!
η Ιωάννα Μαρίνου είναι μέλος της ΚΕ ΔΗΜΑΡ

Αν δεν υπάρξει διάσπαση των ΑΝΕΛ ή της ΔΗΜΑΡ στο θέμα του ΠτΔ οι 180 δεν υπάρχουν – Το μπλοκ του ΟΧΙ είναι 127

bankingnews.gr
Με βάση τα τωρινά δεδομένα, το μπλοκ όσων τάσσονται κατά της εκλογής προέδρου της δημοκρατίας είναι 127 βουλευτές.
Με βάση τους συσχετισμούς δυνάμεων και κυρίως τους αριθμητικούς συσχετισμούς το μπλοκ που τάσσεται υπέρ της εκλογής προέδρου της δημοκρατίας είναι στην πραγματικότητα 127 της ΝΔ, 28 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και 18 βουλευτές κυρίως από το σώμα των ανεξάρτητων και ο Μελάς από τους Ανεξάρτητους Έλληνες. 
Στο σενάριο αυτό έχουν συμπεριληφθεί και οι δύο ανεξάρτητοι βουλευτές της Χρυσής Αυγής. 
Με βάση αυτούς τους αριθμητικούς συσχετισμούς 180 δεν υπάρχουν, στο καλύτερο σενάριο οι βουλευτές που θα ψηφίσουν για πρόεδρο της δημοκρατίας είναι 173 και υπό την αίρεση ότι το πρόσωπο που θα προταθεί θα είναι της αποδοχής και των 173 βουλευτών. 
Πέραν από τα παραμύθια ότι μπορεί να βρεθούν οι 180 βουλευτές, η πραγματικότητα είναι ότι το μπλοκ των βουλευτών που τάσσονται κατά της εκλογής προέδρου της δημοκρατίας είναι 127.
Συγκεκριμένα 71 από τον ΣΥΡΙΖΑ, 12 από τους Ανεξάρτητους Έλληνες, από την Χρυσή Αυγή 16, την Δημοκρατική Αριστερά 10, το ΚΚΕ 12 και 6 ή 7 από τους ανεξάρτητους. 
Ερωτηματικό ωστόσο υπάρχει για 1 ή 2 βουλευτές των ΑΝΕΛ και 2 βουλευτές της ΔΗΜΑΡ αν θα ψηφίσουν υπέρ της εκλογής προέδρου και 2 ή 3 ανεξάρτητοι αν θα ψηφίσουν κατά της εκλογής προέδρου της δημοκρατίας από την παρούσα βουλή. 
Με βάση τα τωρινά δεδομένα, το μπλοκ όσων τάσσονται κατά της εκλογής προέδρου της δημοκρατίας είναι 127 βουλευτές. 

Τι συζήτησαν Δένδιας-Κουβέλης

euro2day.gr
Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας είχε συνάντηση με τον πρόεδρο της Δημοκρατικής Αριστεράς.
Τι συζήτησαν Δένδιας-Κουβέλης
Για τις πολιτικές προτεραιότητες του υπουργείου Εθνικής Άμυνας ενημέρωσε τον πρόεδρο της ΔΗΜΑΡ, Φώτη Κουβέλη, ο υπουργός, Νίκος Δένδιας, κατά τη σημερινή συνάντησή τους, στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας.

Ακολούθησε ενημέρωση του προέδρου της ΔΗΜΑΡ από τη στρατιωτική ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων.

Στη δήλωσή του ο κ. Δένδιας ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι δόθηκε μία πλήρης εικόνα για τις προκλήσεις και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι Ένοπλες Δυνάμεις.

Ο κ. Κουβέλης χαρακτήρισε ενδελεχή την ενημέρωση που είχε από την πολιτική και τη στρατιωτική ηγεσία του υπουργείου Εθνικής Άμυνας και επισήμανε ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις χρειάζονται την αμέριστη συμπαράσταση όλων των πολιτικών δυνάμεων, δεδομένου ότι βρίσκονται σε διαρκή εγρήγορση λόγω και των τουρκικών προκλήσεων.

Παρά το γεγονός ότι η χώρα διέρχεται αυτή την οικονομική κρίση, προτεραιότητα της Πολιτείας πρέπει να αποτελέσει η οικονομική στήριξη των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων, πρόσθεσε και επανέλαβε ότι η ΔΗΜΑΡ στο μέτρο των δυνατοτήτων της θα συμβάλει προς την κατεύθυνση αυτή.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Κυριακή, 23 Νοεμβρίου 2014

Κουβέλης: Είμαι πρόθυμος να συναντηθώ με τον Τσίπρα

iefimerida.gr
Κουβέλης: Είμαι πρόθυμος να συναντηθώ με τον Τσίπρα
Την πρόθεσή του να συναντηθεί με τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης γνωστοποιεί ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ, Φώτης Κουβέλης μέσα από συνέντευξή του στην εφημερίδα των συντακτών.
«Είμαι πάντοτε πρόθυμος να συναντηθώ και να συζητήσω τα ζητήματα της προγραμματικής σύγκλισης και με τον Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ και με τους επικεφαλής των υπολοίπων συλλογικοτήτων» αναφέρει χαρακτηριστικά, θυμίζοντας ότι γίνονται συζητήσεις επί των προγραμματικών παραμέτρων μιας προοδευτικής διακυβέρνησης από το καλοκαίρι.
«Στις συζητήσεις αυτές, πέραν της αντιπροσωπείας που έχουμε ορίσει, η προσωπική μου παρουσία είναι δεδομένη» υπογραμμίζει ο κ. Κουβέλης.
Κοινή εκλογική παρουσία με ΣΥΡΙΖΑ;
Τέλος, αφήνει... ανοιχτό το ενδεχόμενο ακόμα και για κοινή εκλογική παρουσία με τον ΣΥΡΙΖΑ, απαντώντας πως «από θέση αυτονομίας, η οποία προσδιορίζεται από τις πολιτικές και προγραμματικές μας θέσεις, θα διαμορφώσουμε και την εκλογική μας τακτική».

Σάββατο, 22 Νοεμβρίου 2014

Συνελήφθη ο πρώην πρωθυπουργός της Πορτογαλίας για φορολογική απάτη

in.gr
Συνελήφθη ο πρώην πρωθυπουργός της Πορτογαλίας για φορολογική απάτη
Ο σοσιαλιστής πρώην πρωθυπουργός της Πορτογαλίας Ζοζέ Σόκρατες συνελήφθη την Παρασκευή στο πλαίσιο έρευνας για φοροδιαφυγή, ξέπλυμα χρήματος και διαφθορά, ανακοίνωσε η εισαγγελία.
Εκτός από τον Σόκρατες τις τελευταίες ημέρες συνελήφθησαν ακόμη τρεις άνθρωποι, οι οποίοι παρουσιάστηκαν χθες ενώπιον του δικαστή, επεσήμανε η εισαγγελία σε ανακοίνωσή της.
Έρευνες έχουν γίνει σε πολλές τοποθεσίες από περισσότερους από 60 δικαστικούς, τελωνειακούς και αστυνομικούς, προσθέτει η ανακοίνωση.
Ο Σόκρατες, 57 ετών, συνελήφθη το απόγευμα της Παρασκευής μόλις έφτασε στο αεροδρόμιο της Λισαβόνας και αναμένεται να παρουσιαστεί σήμερα ενώπιον δικαστή, σύμφωνα με τον πορτογαλικό Τύπο.
Η έρευνα αφορά τραπεζικές συναλλαγές και μεταφορές χρημάτων αγνώστου προελεύσεως, σημείωσε η εισαγγελία.
Διευκρίνισε ότι καμία από τις ενέργειες αυτές δεν συνδέεται με την επιχείρηση Μόντε Μπράνκο, μια έρευνα που οδήγησε τον Ιούλιο στη σύλληψη του πρώην προέδρου και διευθύνοντα συμβούλου της τράπεζας Espirito Santo Ρικάρντο Σαλγάδο.
Η σύλληψη του Σόκαρτες, που διετέλεσε πρωθυπουργός της Πορτογαλίας από το 2005 ως το 2011, έγινε τη χειρότερη δυνατή στιγμή για τον δήμαρχο της Λισαβόνας Αντόνιο Κόστα, ο οποίος αναμένεται να οριστεί σήμερα, Σάββατο, γενικός γραμματέας του Σοσιαλιστικού Κόμματος, του μεγαλύτερου κόμματος της αντιπολίτευσης, έπειτα από μια ψηφοφορία μελών του κατά την οποία είναι ο μοναδικός υποψήφιος.
Ο Σόκρατες υπέστη συντριπτική ήττα στις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου του 2011, τις οποίες κέρδισε το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα του νυν πρωθυπουργού Πέδρο Πάσος Κοέλιο. Τότε ο Σόκρατες παραιτήθηκε από γενικός γραμματέας του Σοσιαλιστικού Κόμματος και αργότερα ξεκίνησε μια νέα καριέρα ως τηλεοπτικός σχολιαστής για το κρατικό τηλεοπτικό δίκτυο RTP.
Το όνομα του πρώην πρωθυπουργού της Πορτογαλίας έχει αναφερθεί στο παρελθόν στο πλαίσιο μιας έρευνας για διαφθορά όταν ακόμη ήταν υπουργός Περιβάλλοντος, όμως η υπόθεση τέθηκε στο αρχείο το 2010.
Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ/Γαλλικό

Παρασκευή, 21 Νοεμβρίου 2014

Τι συζητήθηκε στην εκδήλωση της ΔΗΜΑΡ για την αναδιάρθρωση του χρέους

clevernews.gr
Εκδήλωση-συζήτηση  με θέμα την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους διοργάνωσε σήμερα το απόγευμα στο ΕΒΕΑ η ΔΗΜΑΡ.
Κύριοι εισηγητές ήταν ο  Σπύρος Λαπατσιώρας, επίκουρος καθηγητής Πανεπιστημίου Κρήτης, η Ασημίνα Ξηροτύρη, κοινοβουλευτική εκπρόσωπος της ΔΗΜΑΡ, ο Παναγιώτης Πετράκης, καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθήνας, ο Δημήτρης Χατζησωκράτης, υπεύθυνος Οικονομικής Πολιτικής της ΔΗΜΑΡ, και ο Νίκος Χριστοδουλάκης, καθηγητής Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθήνας. Τη συζήτηση συντόνισε ο δημοσιογράφος Χρήστος Μέγας.
20141120_185827Κατά τη διάρκεια της τοποθέτησής του ο υπεύθυνος Οικονομικής Πολιτικής της ΔΗΜΑΡ Δημήτρης Χατζησωκράτης ανέφερε ότι η κυβέρνηση μέμφεται από αδυναμία στο κομμάτι της διαπραγμάτευσης με τους δανειστές , ενώ χαρακτήρισε τη διαπραγμάτευση του Οκτωβρίου ως «τραγική».
Παράλληλα για τους χειρισμούς του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά δήλωσε χαρακτηριστικά: «Ο κ. πρωθυπουργός θα βρει μπροστά του, αν δεν το έχει ήδη διαπιστώσει, και τα ερωτηματικά των ηγετών της πολιτικής του οικογένειας άλλα και τη μη διάθεσή τους για «πολιτική πίστωση» και «προκαταβολή» εν όψει των, εξ αντικειμένου, πολιτικά δύσκολων μηνών που έρχονται με την έναρξη του νέου χρόνου στην Ελλάδα. Αλλά τα τελευταία ουδόλως θα μας ενδιέφεραν αν δεν είχαν, εξ αντικειμένου, τις επιπτώσεις τους στην πορεία της χώρας μας. Οι σημαίες τις εξόδου από τα Μνημόνια ήταν… από νάιλον. Υπεστάλησαν στο Eurogroup της 6ης Οκτωβρίου και κληροδότησαν τη χώρα μια νέα συμφωνία που ενέχει:α) πιο ακριβό δανεισμό και πιο αυστηρό έλεγχο».
20141120_185817Ακόμη ο κύριος Χατζησωκράτης έκανε εκτενή αναφορά στα λεγόμενα του πρωθυπουργού και του αντιπροέδρου της Κυβέρνησης σχετικά με την αναδιάρθρωση του χρέους λέγοντας ότι για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο θα πρέπει μέχρι το 2020 η χώρα να πετυχαίνει πρωτογενή πλεονάσματα. Μόνο για τα χρεολύσια, οι απαιτήσεις τα επόμενα χρόνια (2014-20) ανέρχονται σε 70,5 δισ. €, ενώ στη συνέχεια επικαλέστηκε την έκθεση του κυρίου Λιάργκοβα επικεφαλής του γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής σύμφωνα με την οποία οι τόκοι το 2013 ανήλθαν σε 6.1 δισ. € ή 3.4 % του ΑΕΠ. Επιπλέον αναφερόμενος στο  στόχο του 2022, ξεκαθάρισε ότι χρειαζόμαστε πρωτογενή πλεονάσματα γύρω στο 5,9% (ή περίπου 13 δισ.!) αν έχουμε ρυθμό ανάπτυξης 3,5% και επιτόκια 2,5%.».
Κλείνοντας την τοποθέτησή του ο υπεύθυνος οικονομικής πολιτικής της ΔΗΜΑΡ, υπενθύμισε στο ακροατήριο ότι η ελληνική οικονομία θα βρίσκεται υπό επιτήρηση έως και το 2040, η οποία δεν θα είναι ίδια με τα Μνημόνια.
20141120_190544Από την άλλη πλευρά η Κοινοβουλευτική εκπρόσωπος του κόμματος Ασημίνα Ξυροτήρη στην ομιλία της επεσήμανε ότι σύμφωνα με τις προβλέψεις του προσχεδίου του Προϋπολογισμού 2015, το ύψος του χρέους της Κεντρικής Διοίκησης προβλέπεται ότι θα διαμορφωθεί το 2014 στα 322,4δις € ή 176,9% του ΑΕΠ (οριακή αύξηση έναντι του 2013) και για το 2015 θα διαμορφωθεί στα 320,2δις € ή 170,1% του ΑΕΠ, σχετική μείωση έναντι του 2014. Η μικρή αυτή μείωση αυτή του δημόσιου χρέους οφείλεται κατά την Κυβέρνηση στην επίτευξη σημαντικού ταμειακού πλεονάσματος, στην πρόοδο του προγράμματος των αποκρατικοποιήσεων και στην αναμενόμενη αύξηση του ονομαστικού ΑΕΠ. Στη συνέχεια αναρωτήθηκε για το πως θα καταφέρει η χώρα να μειώσει το χρέος προς την Κεντρική διοίκηση.
Όσον αφορά στο δημοσιονομικό κενό που βλέπει η Τρόικα, η κυρία Ξυροτήρη σημείωσε ότι το συγκεκριμένο ζήτημα θα έπρεπε να ξεκαθαρίσει από πέρυσι, καθώς ο ελληνικός λαός δε μπορεί να υποστεί άλλα οικονομικά μέτρα. Κλείνοντας την ομιλία της η βουλευτής της ΔΗΜΑΡ, τόνισε ότι στην κατεύθυνση αυτή της διερεύνησης και της επίτευξης ουσιαστικών συγκλίσεων συγκλίσεων η Δημοκρατική Αριστερά επισημαίνει ότι η αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους αποτελεί υπόθεση εθνικού χαρακτήρα. Συνεπώς, δηλώνει ότι είναι έτοιμη να συμμετάσχει στη διαμόρφωση ενός κοινά αποδεκτού πλαισίου από όλα τα κόμματα του συνταγματικού τόξου ενόψει της διαπραγμάτευσης για την αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους.
Στην εκδήλωση παρευρέθησαν ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ Φώτης Κουβέλης, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΔΗΜΑΡ Νίκος Τσούκαλης, η βουλευτής της ΔΗΜΑΡ Μαρία Ρεπούση, το μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής Θεόδωρος Μαργαρίτης, ο εκπρόσωπος τύπου Χρήστος Μαχαίρας και ο πρώην υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης Αντώνης Μανιτάκης.
Αξίζει να σημειωθεί ότι παρά το θέμα της σημερινής εκδήλωσης ο κόσμος που βρέθηκε στην αίθουσα του ΕΒΕΑ ήταν λιγότερος του αναμενόμενου δείχνοντας ότι το ακροατήριο της ΔΗΜΑΡ έχει επηρεαστεί σε μεγάλο βαθμό από την συντριβή των Ευρωεκλογών. Όσοι λίγοι βρέθηκαν εκεί δεν έδωσαν τόση σημασία στο αντικείμενο της εκδήλωσης καθώς στα πηγαδάκια η συζήτηση επικεντρώθηκε στο τι μέλλει γενέσθαι την επόμενη μέρα.
Ρεπορτάζ: Γιάννης Πολίτης

Θύμα σεξουαλικής ή σωματικής βίας μία στις τρεις γυναίκες

huffingtonpost.gr
WOMAN VIOLENCE
Σύμφωνα με νέο αφιέρωμα του ιατρικού περιοδικού “Lancet”, ο περιορισμός της βίας κατά των γυναικών εξακολουθεί να κρίνεται ανεπαρκής. Οι εκτιμήσεις δείχνουν ότι μία στις τρεις γυναίκες παγκοσμίως έχουν βιώσει σωματική ή σεξουαλική βία από τον σύντροφός της, ενώ 7% των γυναικών αναμένεται να πέσουν, κάποια στιγμή στη ζωή τους θύμα σεξουαλικής επίθεσης.
Στη μελέτη του περιοδικού, επισημαίνεται ότι παρά τις διεθνείς προσπάθειες που γίνονται, τα επίπεδα βίας κατά των γυναικών παραμένουν σε σοκαριστικά υψηλά επίπεδα. Βιασμοί, ακρωτηριασμοί γεννητικών οργάνων, γάμοι και πορνεία με το ζόρι είναι μόνο μερικά από τα γεγονότα που βιώνουν εκατομμύρια γυναίκες κάθε ηλικίας σε όλο τον κόσμο με σοβαρές συνέπειες για τη σωματική και ψυχική υγεία.
Συγκεκριμένα, 100 έως 140 εκατομμύρια εκτιμώνται τα κορίτσια και οι γυναίκες που έχουν υποβληθεί σε υποχρεωτικό ακρωτηριασμό γεννητικών οργάνων κάθε χρόνο μόνο στην Αφρική, και πάνω από τρία εκατομμύρια κορίτσια κινδυνεύουν να έχουν την ίδια τύχη. Γύρω στα 70 εκατομμύρια κορίτσια στον πλανήτη έχουν παντρευτεί προτού γίνουν 18 ετών, συχνά παρά τη θέλησή τους.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής την καθηγήτρια Σάρλοτ Γουάτς της Σχολής Υγιεινής και Τροπικής Ιατρικής του Λονδίνου, καταγγέλλουν ότι η διεθνής κοινότητα και οι κυβερνήσεις δεν κάνουν αρκετά για να εμποδίσουν αυτή την κατάσταση.
Η ίδια τόνισε: «δεν υπάρχει μαγικό ραβδάκι για να εξαλείψει τη βία κατά των γυναικών και των κοριτσιών, αλλά είναι δυνατή η αλλαγή των νοοτροπιών και των συμπεριφορών και μπορεί να επιτευχθεί σε λιγότερο από μια γενιά».

Η τιμή της τιμής

του Παντελή Μπουκάλα , kathimerini.gr

Οταν κάποτε η Ιστορία βρει τη διάθεση να αποτιμήσει την προσφορά του κ. Βενιζέλου, θα σταθεί και στην εμπνευσμένη ρύθμισή του για τις αγωγές κατά του Τύπου. Εφαρμόζοντας την προωθημένη μέθοδο «γαία πυρί μιχθήτω» στην εκλαϊκευμένη εκδοχή της –«ας κάψουμε και τα χλωρά μαζί με τα ξερά»–, ο κ. αντιπρόεδρος ήθελε ίσως να δέσει τα χέρια όσων ασκούν το επάγγελμα του διά του Τύπου συκοφάντη ή εκβιαστή, εντούτοις για μία επιπλέον φορά στην καριέρα του κατάφερε το αντίθετο: να λύσει τα χέρια όσων επιβουλεύονται την ελευθερία του Τύπου, το δικαίωμα δηλαδή των δημοσιογράφων στον αδέσμευτο κριτικό λόγο. Σ’ εκείνον τον τόσο αναγκαίο λόγο που παίρνει γραμμή αποκλειστικά από την ελεύθερη συνείδηση του γράφοντος και από κανένα κέντρο ή παράκεντρο. Και ο οποίος αποσκοπεί στον αυστηρό έλεγχο των δημοσίων προσώπων, στη δίκαιη αποτίμηση των πεπραγμένων τους και σε τίποτε από όσα εικάζουν οι μανιακοί συνωμοσιολόγοι.

Το αποτέλεσμα; Απανωτές αγωγές κατά δημοσιογράφων από τάχα συκοφαντούμενους, που απαιτούν ιλιγγιώδη ποσά, κατοσταριές χιλιάδες τα ευρώ. Και σέρνεσαι έτσι στα δικαστήρια για χρόνια, ώσπου «να βάλεις μυαλό». Ωσπου να αποφασίσεις πως όλα είναι μάταια· πως η ελευθερία είναι επικίνδυνο πράγμα, αν όχι κουτό και αυτοκαταστροφικό. Και να κάτσεις στ’ αυγά σου.

Το τέχνασμα είναι το τέντωμα της έννοιας της συκοφάντησης, έτσι ώστε, λόγω και της γενικότερης σύγχυσης κριτηρίων, να καλύπτει τα πάντα και να εξομοιώνει επίσης τα πάντα. Η δημόσια διαπόμπευση κάποιου δίχως κανένα άλλο στοιχείο πέρα από την κακότητα του διαπομπεύοντος (ο οποίος έχει ίσως τους κρυφούς υπολογισμούς του) είναι όντως συκοφάντηση. Αλλά ποια σχέση έχει αυτή η μηχανή με την αυστηρή, τεκμηριωτική, αμιγώς πολιτική κριτική που ασκούν όσοι δημοσιογράφοι κατανοούν πως αυτή είναι η ουσία της δουλειάς τους και πως μόνον έτσι η ελευθερία τους υπηρετεί το κοινό συμφέρον; Καμία. Αυτό το ξέρουν όλοι. Και οι «συκοφαντούμενοι».

Τίποτα το δυσφημιστικό δεν υπήρχε –δεν θα μπορούσε να υπάρχει– στο άρθρο του Ανδρέα Πετρουλάκη, δημοσιευμένο στο «Protagon», για τη μεταπολιτευτική πολιτεία του κ. Γ. Κουρή, που απαιτεί τώρα από τον Ανδρέα, δι’ αγωγής, 300.000 ευρώ! Σαν «δυσφημισθείς». Στη μνήμη όσων δεν ενδίδουν στο πολιτικό Αλτσχάιμερ ο κ. Κουρής ταυτίζεται με τον αυριανισμό, την ωμότερη εκδοχή του κιτρινισμού, του άγριου προπηλακισμού όσων κατά καιρούς επιλέγονται ως εχθροί. Στο κείμενό του ο Πετρουλάκης κατέγραφε τις «απότομες στροφές» του αέναα μεταλλασσόμενου εκδοτικά και πολιτικά αυριανισμού. Σκοπός του ήταν να καταδείξει –μέσα και από τη δηλωτική μεταφορά της ανθεκτικής ακόμα και στα πυρηνικά κατσαρίδας– τον φιλοκουρικό εντέλει χαρακτήρα των αλλεπάλληλων λαϊκιστικών μεταμφιέσεων: φιλοπασοκισμός + αντικαραμανλισμός / αντιπασοκισμός + φιλοκαραμανλισμός / φιλοσαμαρισμός και τώρα φιλοαλεξισμός. Πού η δυσφήμιση;