Πέμπτη, 31 Ιουλίου 2014

L’Unità: Τίτλοι τέλους για την ιστορική εφημερίδα της Αριστεράς

badiera.gr
showimg2.cgi
Αναστέλλει από την Παρασκευή 1η Αυγούστου την κυκλοφορία της η ιστορική εφημερίδα L’Unità, την οποία ίδρυσε ένας από τους “πατέρες” του ιταλικού κομμουνιστικού κινήματος, ο Αντόνιο Γκράμσι, ύστερα από την αποτυχία των μετόχων της να συμφωνήσουν για τη στρατηγική που θα ακολουθήσουν στο μέλλον, λίγο καιρό αφότου εόρτασε τα 90 χρόνια από την έκδοσή της, ανακοίνωσε η ίδια η εφημερίδα.
«Δολοφόνησαν την L’Unità», είναι ο σημερινός πρωτοσέλιδος τίτλος της. Εκτός από ένα τρισέλιδο αφιερωμένο στους λόγους διακοπής της κυκλοφορίας της και μία ολοσέλιδη καταχώρηση του διαδικτυακού της βιβλιοπωλείου, οι υπόλοιπες σελίδες της 20σέλιδης έκδοσης είναι λευκές.
Η L’Unità η οποία ιδρύθηκε το 1924 από τον Γκράμσι ως επίσημο όργανο της κεντρικής επιτροπής του Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος (PCI), επέζησε τη φασιστική περίοδο κυκλοφορώντας παράνομα, αλλά ύστερα από τη διάλυση του κόμματος τη δεκαετία του ’90 κατάφερε να επιβιώσει κλείνοντας μόνο για μία σύντομη περίοδο το 2000 για να ξανανοίξει στη συνέχεια με νέους ιδιώτες μετόχους.
21
Η εφημερίδα επλήγη από την έλευση της διαδικτυακής εποχής αλλά και από την οικονομική κρίση στην Ιταλία, επισωρεύοντας χρέη εκατομμυρίων ευρώ, ενώ οι πωλήσεις της μειώνονταν σταθερά πέφτοντας στα περίπου 20.000 φύλλα την ημέρα. ωστόσο, με τη διοίκηση να ζητεί 1,6 εκατομμύρια ευρώ για να εγγυηθεί τη βιωσιμότητα της εφημερίδας μέχρι τον Σεπτέμβριο, η συνάντηση που είχαν την Τρίτη οι μέτοχοι κατέληξε στο να απορριφθούν τρεις προτάσεις.
Το γεγονός ότι μεταξύ των προτάσεων βρίσκονταν και μία της δεξιάς βουλευτού Ντανιέλα Σαντανκέ και μία ενός από τους στενότερους συνεργάτες του πρώην πρωθυπουργού Σίλβιο Μπερλουσκόνι υπογραμμίζει τις διαστάσεις της κρίσης.
Το κεντροαριστερό Δημοκρατικό Κόμμα του πρωθυπουργού Ματέο Ρέντζι (PD), το οποίο διατηρεί ένα μειοψηφικό πακέτο μετοχών, είχε υποσχεθεί να βοηθήσει, αλλά ανακοίνωσε ότι δεν ευθύνεται για τα προβλήματα της εφημερίδας. «Η ευθύνη ανήκει σε εκείνους που είχαν μέχρι σήμερα την διαχείρισή της», είπε ο ταμίας του κόμματος Φραντσέσκο Μπονιφάτσι, αλλά πρόσθεσε ότι το κόμμα θα προσπαθήσει ώστε η εφημερίδα να μην κλείσει.
«Το PD δεσμεύεται κατά 100% να βρεθεί λύση. Θα σώσουμε την L’Unità». Πέραν των οικονομικών προβλημάτων της εφημερίδας, επισημαίνει το πρακτορείο ειδήσεων Reuters, η κρίση στην L’Unità αντανακλά και τον αποπροσανατολισμό της ιταλικής αριστεράς ύστερα από την άνοδο στην εξουσία του Ρέντζι, ενός εκσυγχρονιστή ο οποίος ανέλαβε με την δέσμευση να γκρεμίσει τις παλαιές δομές του κόμματος.

Ο Μπουτάρης δεν είναι Καμίνης

avgi.gr
Ο Μπουτάρης δεν είναι Καμίνης
Ψήφισμα καταδίκης της βίας στην Παλαιστίνη και του οικονομικού αποκλεισμού της Γάζας εξέδωσε το δημοτικό συμβούλιο Θεσσαλονικαίων, παρουσία του Γ. Μπουτάρη, ενώ εισακούστηκε και η έκκληση του προέδρου της Παλαιστινιακής Παροικίας Ασσόκι Σέντκι. Παρά τις επιμέρους διαφωνίες, ο Γ. Μπουτάρης είπε: "Είναι υποχρέωσή μας να καταδικάσουμε τη στρατιωτική βία, να εκφράσουμε τη λύπη μας και να απευθύνουμε έκκληση και στις δύο κυβερνήσεις να πάψουν να είναι υποχείρια ξένων δυνάμεων" και πρόσθεσε: "Οι διαφορές δεν μπορεί να λύνονται με τα μαχαίρια". Απαντώντας, μάλιστα, στις επικρίσεις για την απουσία του στο προηγούμενο δημοτικό συμβούλιο, όπου δεν υπήρχε και απαρτία για να ληφθεί σχετική απόφαση, ο Γ. Μπουτάρης είπε: "Και την πλατεία Αριστοτέλους παραχωρήσαμε για να γίνει εκδήλωση συμπαράστασης, και έστειλα χαιρετισμό, και δεσμεύτηκα ότι το θέμα θα τεθεί στο επόμενο δημοτικό συμβούλιο".
Πάντως, την ίδια στάση δεν κράτησε ο "ομογάλακτός" του Γ. Καμίνης, που στο προηγούμενο δημοτικό συμβούλιο όχι μόνο δεν δέχθηκε να εκδοθεί ψήφισμα με τον ισχυρισμό ότι "δεν μπορούμε να βγάζουμε ψήφισμα για το παραμικρό, αφού η εμπόλεμη κατάσταση στη Γάζα είναι συνεχής", αλλά μπλόκαρε και τη διαδικασία έκδοσης ψηφίσματος, στην οποία επέμεναν οι αριστερές δυνάμεις, λέγοντας: "Η παράταξή μας δεν συμφωνεί στην έκδοση ψηφίσματος".
Η.Β.

Τετάρτη, 30 Ιουλίου 2014

Συνεχίζει το φλερτ με ΔΗΜΑΡ ο ΣΥΡΙΖΑ

Ρεπορτάζ: Σκουρής Βασίλης , real.gr


Το διάλογο με τη ΔΗΜΑΡ προχωρεί ο ΣΥΡΙΖΑ , καθώς αντιπροσωπείες των δύο κομμάτων συναντώνται την Πέμπτη. Είναι η πρώτη φορά που γίνεται επίσημη συνάντηση για τη δημιουργία του προοδευτικού πόλου διακυβέρνησης μετά την αποχώρηση της ΔΗΜΑΡ από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Η ΔΗΜΑΡ, παρά το καταστροφικό ποσοστό που έλαβε στις τελευταίες εκλογές, αποτελεί κρίσιμο κρίκο για τις εξελίξεις, πρωτίστως για την εκλογή ή όχι Προέδρου της Δημοκρατίας από την παρούσα Βουλή.

Το κόμμα του Φώτη Κουβέλη, άλλωστε, διαθέτει 11 βουλευτές, οι οποίοι θα κρίνουν εν πολλοίς την προεδρική εκλογή προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση.

Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι και το ΠΑΣΟΚ επιχειρεί να θέσει στο διάλογο με τη ΔΗΜΑΡ το θέμα της εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας ως προαπαιτούμενο για τη συγκρότηση της κεντροαριστεράς, ενώ συνεργάτες του Ευάγγελου Βενιζέλου φέρεται να εκτιμούν ότι μόνο με υποψηφιότητα Κουβέλη η παρούσα Βουλή εκλέγει πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Επικεφαλής της αντιπροσωπείας του ΣΥΡΙΖΑ είναι ο γραμματέας του κόμματος Δημήτρης Βίτσας και επικεφαλής της αντιπροσωπείας της ΔΗΜΑΡ ο γραμματέας της Αγίου Κωνσταντίνου Θανάσης Θεοχαρόπουλος. 

Τρίτη, 29 Ιουλίου 2014

Συνάντηση αντιπροσωπειών ΔΗΜΑΡ - Κοινωνικής Συμφωνίας

alphatv.gr

Συνάντηση αντιπροσωπειών της ΔΗΜΑΡ και της Κοινωνικής Συμφωνίας πραγματοποιήθηκε, αργά το απόγευμα της Δευτέρας, στην Αγίου Κωνσταντίνου.
Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας της ΔΗΜΑΡ για τον διάλογο και τη συνεργασία των δυνάμεων που κινούνται στον χώρο της κεντροαριστεράς.
Στη συνάντηση τονίστηκε ότι ο διάλογος είναι απαραίτητος ανάμεσα στις προοδευτικές, αριστερές, σοσιαλιστικές και οικολογικές δυνάμεις για την επεξεργασία προγραμματικών θέσεων και σημείων, όπως αυτά που τέθηκαν στην επιστολή του προέδρου της ΔΗΜΑΡ, Φώτη Κουβέλη. Συμφωνήθηκε να συνεχισθεί ο διάλογος με στόχο τη συγκρότηση μίας ευρύτερης προοδευτικής συμπαράταξης.
Εκ μέρους της ΔΗΜΑΡ στη συνάντηση συμμετείχαν οι Θανάσης Θεοχαρόπουλος, Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής και Δημήτρης Αναγνωστάκης, Γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και από την Κοινωνική Συμφωνία οι Νικήτας Κανάκης, Γραμματέας της Πολιτικής Επιτροπής και τα μέλη του Πολιτικού Συμβουλίου, Σοφία Πανδή και Φρόσω Σταυράκη.

Δευτέρα, 28 Ιουλίου 2014

Ο διάλογος για τις συνεργασίες και τα σενάρια για την προεδρική εκλογή

www.e-go.gr
Τον ρόλο του καταλύτη σε μια μελλοντική «κυβερνητική ένωση» της Κεντροαριστεράς με την Αριστερά επιδιώκει να διαδραματίσει η ΔΗΜΑΡ στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας διαλόγου που έχει αναλάβει η ηγεσία του κόμματος.
Ο διάλογος για τις συνεργασίες και τα σενάρια για την προεδρική εκλογή
Οπως σημείωσε ο γραμματέας του κόμματος Θ. Θεοχαρόπουλος σε δημόσιες δηλώσεις του προτάσσοντας την προτεραιότητα του κόμματος για την ανασυγκρότηση της Κεντροαριστεράς, «στόχος της ΔΗΜΑΡ είναι η συσπείρωση και συνεργασία των δυνάμεων της Κεντροαριστεράς, ώστε να μπορεί να καταστεί καθοριστικός και όχι απλώς συμπληρωματικός εταίρος μιας νέας εναλλακτικής προοδευτικής κυβέρνησης της χώρας, δίνοντας το αναγκαίο πολιτικό στίγμα της σταθερότητας στον ευρωπαϊκό δρόμο και την προώθηση προοδευτικών λύσεων χωρίς λαϊκισμό και ανεδαφικές διεκδικήσεις».
Παρά τα οργανωτικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η ΔΗΜΑΡ μετά την ήττα στις ευρωεκλογές, η ηγεσία του κόμματος είναι αποφασισμένη να προχωρήσει στη διοργάνωση συνεδρίου τον Σεπτέμβριο, με δεδομένη την απουσία της μεταρρυθμιστικής τάσης του Σπύρου Λυκούδη.
Προσεκτικά βήματα
Το κόμμα της ανανεωτικής Αριστεράς αντιμετωπίζει με προσεκτικά βήματα την προσέγγιση με το ΠΑΣΟΚ για να μη γίνουν τα λάθη του παρελθόντος. Παράλληλα, στην Αγίου Κωνσταντίνου απεύχονται το ενδεχόμενο των πρόωρων εκλογών, καθώς εκτιμούν ότι χρειάζεται χρόνος για την ανασυγκρότηση του κόμματος, προκειμένου να διεκδικήσει με αξιώσεις την είσοδό του στη Βουλή και να «πιάσει» το 3%, αλλά και για να αποδώσουν οι συνομιλίες που έχουν ξεκινήσει για την ανασυγκρότηση της Κεντροαριστεράς.
Σε ένα ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών το φθινόπωρο, στελέχη της ΔΗΜΑΡ προβλέπουν ότι δεν θα μπορούσε να κατέλθει αυτόνομα στις εκλογές και θα αναγκαστεί να αναζητήσει εκλογικές συμμαχίες είτε προς τον ΣΥΡΙΖΑ είτε στην Κεντροαριστερά, για τις οποίες εκτιμούν ότι θα απειλούσαν με διάσπαση το κόμμα της ανανεωτικής Αριστεράς. Στο πλαίσιο αυτό επανέρχονται στο εσωτερικό του κόμματος τα σενάρια της υποψηφιότητας του Φ. Κουβέλη για την Προεδρία της Δημοκρατίας -παρά τις δηλώσεις του προέδρου της ΔΗΜΑΡ ότι παραμένει μάχιμος πολιτικός-, καθώς εκτιμάται ότι είναι το μοναδικό πολιτικό πρόσωπο που μπορεί να συσπειρώσει 180 βουλευτές, συμπεριλαμβανομένου και του συνόλου των βουλευτών της ΔΗΜΑΡ.
Νίκος Β. Τσίτσας

Έφυγε από τη ζωή ο δημοσιογράφος Κ. Κάρης

newslog.gr
Έφυγε από τη ζωή ο δημοσιογράφος Κ. Κάρης
Πέθανε την Κυριακή το βράδυ μετά από σύντομη μάχη με τον καρκίνο οΚώστας Κάρης, μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΔΗΜΑΡ, πρώην διευθυντής της Αυγής.

Γεννημένος το 1954, ο Κώστας στρατεύτηκε από τα μαθητικά του χρόνια στην Αριστερά.

Υπήρξε αγωνιστής τουαντιδικτατορικού φοιτητικού κινήματος ως φοιτητής της Αρχιτεκτονικής, ηγετικό στέλεχος της ΕΚΟΝ ΡΦ,του ΚΚΕ Εσωτερικού, της ΕΑΡ και του ΣΥΝ.

Υπήρξε ιδρυτικό και ηγετικό στέλεχος της ΔΗΜΑΡ, εώς και σήμερα. Υπήρξε, επίσης συνεργάτης του δημάρχου της Αθήνας Γιώργου Καμίνη και μέλος του ΔΣ του Ραδιοσταθμού 9.84.

Πνεύμα ανήσυχο, προικισμένο και μορφωμένο, σφράγισε με την παρουσία του, τις γνώσεις και το ήθος την πορεία του αριστερού ανανεωτικού νεολαιίστικου κινήματος καθώς και της Αυγής.

Η κηδεία του Κώστα θα γίνει την Τρίτη, στις 6 το απόγευμα, απο το νεκροταφείο Χολαργου.

Ανακοίνωση της ΔΗΜΑΡ

Σε ανακοίνωσή της Η Δημοκρατική Αριστερά, αναφέρει:

Την απώλεια ενός ανθρώπου όπως ο Κώστας Κάρης που συνέδεσε ολόκληρη τη ζωη του με την ανανεωτική αριστερά, θρηνεί η Δημοκρατική Αριστερά.

Ο Κώστας Κάρης, που έφυγε απόψε μετά από μάχη με τον καρκίνο, υπήρξε ιδρυτικό μέλος της ΔΗΜΑΡ και μέχρι σήμερα μέλος της Εκτελεστικής της Επιτροπής.

Η Δημοκρατική Αριστερά, η Κεντρική Επιτροπή και ο πρόεδρος της εκφράζουν τα θερμά τους συλλυπητήρια στην οικογένεια ενός συντρόφου που θα μείνει πάντοτε ζωντανός στις αναμνήσεις μας.

Ο Κώστας Κάρης γεννήθηκε το 1954 και εντάχθηκε στην αριστερά από τα μαθητικά του χρόνια. Υπήρξε μελος του αντιδικτατορικού φοιτητικού κινήματος ως φοιτητής της Αρχιτεκτονικής και ηγετικό στέλεχος της ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος, του ΚΚΕ Εσωτερικού, της ΕΑΡ και του Συνασπισμού. Υπήρξε ιδρυτικό και ηγετικό στέλεχος της ΔΗΜΑΡ, εώς και σήμερα. Διετέλεσε για πολλά χρόνια διευθυντής της εφημερίδας Αυγή.

Κατρακύλησε ο μέσος μισθός στην Ελλάδα -Τέσσερις στους δέκα παίρνουν κάτω από 750 μεικτά

iefimerida.gr
Κατρακύλησε ο μέσος μισθός στην Ελλάδα -Τέσσερις στους δέκα παίρνουν κάτω από 75
Την κατηφόρα έχει πάρει ο μέσος μισθός στην Ελλάδα. Πλέον έχει υποχωρήσει στα 817 ευρώ, αν υπολογιστούν οι φόροι εισοδήματος και οι ασφαλιστικές εισφορές, ενώ τέσσερις στους 10 στο ιδιωτικό τομέα αμείβονται με λιγότερα από 750 ευρώ μεικτά, δηλαδή περίπου 630 ευρώ «καθαρά». 

Μετά από τις μέσες αποδοχές των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα, οι μισθοί τίνουν να γίνουν χαμηλότεροι ακόμη και από τις μέσες απολαβές των συνταξιούχων, κάτι που βέβαια έχει επιπτώσεις και στο ΙΚΑ. 

Από τις αναλυτικές περιοδικές δηλώσεις που υποβάλλουν οι επιχειρήσεις στο Ταμείο, στοιχεία που δημοσιεύει η «Καθημερινή», σκιαγραφείται με ακρίβεια η πορεία των μισθών στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα, το 39,3% των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα (629.895 εργαζόμενοι) αμείβονται με λιγότερα από 750 ευρώ τον μήνα. Το αντίστοιχο ποσοστό για το 2012 ήταν 31,1% (440.423 εργαζόμενοι) και για το 2011 μόλις 20,5% (306.861 εργαζόμενοι). Οι απολαβές αυτές είναι μεικτές.

Αν υπολογιστούν οι φόροι και οι ασφαλιστικές εισφορές, προκύπτει ότι οι τέσσερις στους δέκα εισέπρατταν καθαρά στην τσέπη τους στο τέλος του 2013 λιγότερα από 630 ευρώ. Αξίζει να σημειωθεί ότι η συγκεκριμένη κατανομή αφορά μόνο τις κοινές επιχειρήσεις και όχι τον κλάδο της οικοδομής όπου οι μέσες μηνιαίες αμοιβές είναι ακόμη χαμηλότερες επηρεάζοντας τις κατανομές αναλόγως, όπως μπορεί κανείς εύλογα να αντιληφθεί. Παράλληλα, εκτοξεύτηκε στο 33% το ποσοστό των εργαζομένων που έχουν απολαβές χαμηλότερες από εκείνες του ανειδίκευτου εργάτη. 

Ακόμη, οι μέσες αποδοχές των εργαζομένων από 1.267 ευρώ στο τέλος του 2009 έπεσαν στο τέλος του 2013 στα 1.037 ευρώ. Οι καθαρές αποδοχές υποχώρησαν από τα 1.014 στα 817 ευρώ. Από την άλλη, αυξήθηκαν σημαντικά μέσα στο 2013, τα στελέχη με μεικτές αμοιβές άνω των 4.000 ευρώ τον μήνα και πλέον είναι 47.656 άτομα.

Οσο για τους έχοντες απολαβές άνω των 10.000 ευρώ, αυξήθηκαν και αυτοί από 4.747 άτομα στο τέλος του 2012 στα 6.277 άτομα στο τέλος του 2013. 

Προβληματισμό όμως προκαλεί και το στοιχείο για τη μερική απασχόληση, καθώς με αυτό το καθεστώς εργάζονται ένας στους τέσσερις ασφαλισμένους στο ΙΚΑ. Μέσα σε μόλις δύο χρόνια, ο αριθμός των μερικώς απασχολουμένων –και αμειβομένων με λιγότερα από 440 ευρώ μεικτά κατά μέσον όρο (ή 370 ευρώ καθαρά)– αυξήθηκε κατά 41,76%, όπως προκύπτει από τα επίσημα στοιχεία του Ιδρύματος Κοινωνικής Ασφάλισης. 

Κυριακή, 27 Ιουλίου 2014

Ευρωβαρόμετρο: Επτά στους δέκα θεωρούν ότι η Ελλάδα βαδίζει σε λάθος δρόμο

avgi.gr
Ευρωβαρόμετρο: Επτά στους δέκα θεωρούν ότι η Ελλάδα βαδίζει σε λάθος δρόμο
Υψηλά ποσοστά αναδεικνύουν την αρνητικά κατάσταση των Ελληνικών νοικοκυριών σε νέα έρευνα που έγινε γνωστή. Ποσοστό 67% των Ελλήνων και 31% των Ευρωπαίων χαρακτηρίζουν κακή έως πολύ κακή την κατάσταση του νοικοκυριού τους, σύμφωνα έρευνα που διεξήγαγε το ευρωβαρόμετρο, την περίοδο 31 Μαΐου- 14 Ιουνίου και η οποία δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα, στις Βρυξέλλες.

Σχετικά με την απασχόληση, 98% των Ελλήνων (-1% σε σχέση με το προηγούμενο ευρωβαρόμετρο) χαρακτηρίζουν την κατάσταση κακή, ενώ ο μέσος όρος στην ΕΕ ήταν 74% (-4%).

Την επαγγελματική τους κατάσταση, οι Έλληνες σε ποσοστό 48% (-8) την χαρακτηρίζουν κακή, ενώ σε ποσοστό 30% (+8%) εμφανίζονται ικανοποιημένοι. Αντίθετα, στην ΕΕ υπερτερούν σαφώς με 56% (+2%) οι θετικές απαντήσεις, έναντι 26% (-3%) των αρνητικών.

Στην ερώτηση σε ποια κατεύθυνση κινείται η χώρα, 70% (-11%) απάντησαν ότι η Ελλάδα ακολουθεί λάθος δρόμο, ενώ μόνο 15% (+6%) από τους ερωτηθέντες πιστεύουν ότι κινείται στη σωστή κατεύθυνση. Στην ΕΕ, 28% θεωρούν ότι τα πράγματα πάνε στη σωστή κατεύθυνση και 47% σε λάθος.

Σε ερώτηση για το πώς προβλέπουν την κατάσταση της οικονομίας τους επόμενους 12 μήνες, 17% (+4 μονάδες από την τελευταία δημοσκόπηση) θεωρούν ότι θα είναι καλύτερη, ενώ 49% (-14 μονάδες) υποστηρίζουν το αντίθετο. Για δε την οικονομική κατάσταση του νοικοκυριού το επόμενο έτος 14% (+2 μονάδες) υποστηρίζουν ότι θα είναι καλύτερη και 38% (-14 μονάδες) χειρότερη.

Σχετικά με την κατάσταση της απασχόλησης το επόμενο έτος, 16% (+5%) προβλέπουν βελτίωση και 51% (-19%) επιδείνωση της κατάστασης. Ποσοστό 56% των Ελλήνων και 32% των πολιτών στην ΕΕ αισθάνονται ότι διατρέχουν τον κίνδυνο φτώχειας.

Ιεραρχώντας τα δύο σημαντικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα η χώρα, οι Έλληνες σε ποσοστό 63% κατατάσσουν πρώτη την ανεργία και στη συνέχεια με 48% την οικονομία.

Εξάλλου, εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση δηλώνουν 16% των ερωτηθέντων (αύξηση 6 μονάδων σε σχέση με πέρσι), ενώ 84% απάντησαν αρνητικά (μείωση κατά 3 μονάδες των αρνητικών απαντήσεων).

Στην ΕΕ, 27% (+4%) έχουν εμπιστοσύνη στην κυβέρνησή τους και 68% (-4%) όχι.

Σε ό,τι αφορά στα πολιτικά κόμματα, 91% (-3%) των ερωτηθέντων στην Ελλάδα δηλώνουν ότι δεν έχουν εμπιστοσύνη και 9% (+5%) απαντούν θετικά.

Στη Βουλή, εμπιστοσύνη δηλώνουν ότι έχουν 16% (+4%) των Ελλήνων και στις δημόσιες περιφερειακές και τοπικές αρχές 31% (+8%).

Εξάλλου, 20% (+2%) των Ελλήνων δηλώνουν ικανοποιημένοι από τον τρόπο λειτουργίας της Δημοκρατίας στη χώρα και 80% (-2%) δυσαρεστημένοι. Στην ΕΕ τα αντίστοιχα ποσοστά είναι 50% (+4%) και 48% (-4%).

«Καλή» ποιότητα ζωής θεωρούν ότι έχουν 26% των Ελλήνων (56% στην ΕΕ) και «κακή» 74% (42% στην ΕΕ).

Τέλος 95% των Ελλήνων και 88% των πολιτών στην ΕΕ υποστηρίζουν την ανάγκη να υπάρξουν μεταρρυθμίσεις, ενώ 64% των Ελλήνων και 78% των Ευρωπαίων ότι πρέπει να υπάρξουν μέτρα για περιορισμό ελλειμμάτων και χρέους.

Σάββατο, 26 Ιουλίου 2014

Οι ευθύνες του πρώην γραμματέα της ΔΗΜΑΡ

enet.gr
Η απουσία καταστατικού επέτρεψε σε «περιοδεύοντες» ταυτισμένους με το παλιό πολιτικό σύστημα να κάνουν το πέρασμά τους από τη Δημοκρατική Αριστερά και να αλλοιώσουν τις επιλογές των ιδρυτικών μελών
Η συντριβή της Δημοκρατικής Αριστεράς στις ευρωεκλογές έκλεισε έναν κύκλο λαθών της ηγετικής ομάδας που τη διαχειρίστηκε κατά το δοκούν από τη δημιουργία της. Το κλείσιμο αυτού του κύκλου επισφραγίστηκε με την παραίτηση του σ. Φώτη Κουβέλη από την ηγεσία της Δημοκρατικής Αριστεράς και την, αναπόφευκτη, προκήρυξη του Συνεδρίου που θα επιλέξει τη νέα ηγεσία ως μόνο αρμόδιο όργανο.
Η απουσία καταστατικού και η λειτουργία του κόμματος με «καταστατικές αρχές» αποδείχθηκαν ολέθρια επιλογή, συνειδητή όμως κάποιων, που δεν ήθελαν εξαρχής ένα κόμμα τεχνικά θωρακισμένο και προτιμούσαν θολές λειτουργίες για να ψαρεύουν σε αυτές.
Χάρη σ' αυτές τις θολές λειτουργίες ένας ικανός αριθμός περιοδευόντων «παικτών», ταυτισμένων με το παλαιό πολιτικό σύστημα, έκαναν το πέρασμά τους από τη Δημοκρατική Αριστερά, χωρίς καμία νομιμοποίηση από εσωκομματικές διαδικασίες. Ολοι για να αλλοιώσουν τις επιλογές των μελών που δημιούργησαν τη Δημοκρατική Αριστερά.
Την κεντρική ευθύνη για αυτό το «σύστημα» μέσα στη Δημοκρατική Αριστερά, υπεράνω των τυπικών δομών του κόμματος, την είχε ο πρώην γραμματέας του κόμματος και δεδομένος διάδοχος, μέχρι τη στιγμή της μεταξύ τους ρήξης, του προέδρου.
Το ζητούμενο όλο αυτό το διάστημα, από τη δημιουργία μέχρι σήμερα, δεν ήταν το κόμμα να αποτελεί τη συλλογική έκφραση των μελών του, αλλά μέσω των μηχανισμών τα μέλη να νομιμοποιούν τις όποιες επιλογές της ηγεσίας. Ο καθ' ημάς Δημοκρατικός Συγκεντρωτισμός ή ένας ανανεωτικός νέο σταλινισμός. Οποια διαφορετική φωνή -Αριστερό Δίκτυο- δεν ήταν παρά παραφωνία στις σοφές επιλογές και όφειλε ή να υποταχθεί ή να αποχωρήσει από το κόμμα.
Η στροφή της εξόδου από την κυβέρνηση δημιούργησε φυγόκεντρες δυνάμεις, με αποτέλεσμα πολλά στελέχη του μηχανισμού που ζούσαν πλέον με την εξουσία ή/και την προσδοκία της, δεν μπόρεσαν να αποδεχθούν την αλλαγή και διαμόρφωσαν πλέον μια νέα αντιπολίτευση που επιθυμούσε τη συνεργασία και τη στελέχωση του Παλαιού Καθεστώτος και του πολιτικού του προσωπικού, με επικεφαλής της τον πρώην γραμματέα.
Η «νέα» ηγετική ομάδα που προέκυψε από το 2ο Συνέδριο ζήτησε και έλαβε την ανοχή να πάει με το πολιτικό πρόταγμα που αποφάσισε, σε μεγάλο βαθμό αντίθετα από τις αποφάσεις του 2ου Συνεδρίου, το κόμμα στις αυτοδιοικητικές και ευρωπαϊκές εκλογές.
Οι επιλογές αυτές τιμήθηκαν από το 1,23% του εκλογικού σώματος, σηματοδοτώντας τη συντριπτική ήττα της Δημοκρατικής Αριστεράς.
Αυτό που πραγματικά σημαίνει το 1,23% είναι η συνολική απόρριψη από το εκλογικό σώμα, αλλά κυρίως από τον κόσμο της Αριστεράς και δη της Ανανεωτικής, μιας μηχανιστικής πολιτικής πρότασης, κάτι άγνωστο, το μηχανιστικό, μέχρι τώρα για την Ανανεωτική Αριστερά, που νόμιζε πως θα ξεγελούσε τον κόσμο και θα συγκέντρωνε ψήφους, προσπαθώντας να χωρέσει τους πάντες και χωρίς να λέει τίποτα.
Αυτή η πολιτική πρόταση αποδόμησε και τον σ. Φώτη Κουβέλη και τον οδήγησε στην παραίτηση.
Υπό αυτές τις συνθήκες, το κόμμα οδηγείται στο 3ο Συνέδριό του.
Με την εμπειρία των λαθών του καλείται να ξεκαθαρίσει την πολιτική του πρόταση και την κυβερνητική του προοπτική. Ή με το Παλαιό Καθεστώς ή με την Προοδευτική κυβερνητική προοπτική. Και με τα δύο, δεν γίνεται.
Το δίλημμα Μνημόνιο ή όχι αφορά άλλους και μάλλον δεν αφορά το μέλλον.
Αυτό που αφορά το μέλλον, άλλη μία φορά, είναι με ποιες δυνάμεις θα συνταχθούμε: με της εργασίας ή του κεφαλαίου. Η επιλογή αυτών της εργασίας είναι προφανής.
Ταυτόχρονα, πρέπει να επιλέξουμε αν θα συνταχθούμε με τις δυνάμεις που οδήγησαν στην κρίση και δίνουν τη μητέρα των μαχών για τη διατήρηση της ηγεμονικής διαχείρισης του κράτους ως λάφυρου ή συντασσόμενοι και με τις άλλες προοδευτικές δυνάμεις να βοηθήσουμε σε μια νέα αριστερή διακυβέρνηση που με βεβαιώτητα δεν θα είναι εύκολη, επιβάλλοντας και παρακολουθώντας τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις που θα οδηγήσουν την κοινωνία σε έναν πραγματικό εξευρωπαϊσμό και την ισοτίμησή της με αυτές των υπόλοιπων κρατών-μελών.
Τον εξευρωπαϊσμό -αξιοκρατική, θεσμική λειτουργία του κράτους- που με τη σειρά του θα γίνει μοχλός παρέμβασης στην εξέλιξη της ίδιας της Ευρώπης.
Σε ένα κόμμα μελών, όπως φιλοδοξούσε να είναι εξαρχής η Δημοκρατική Αριστερά, η πολιτική συμφωνία (και η τήρησή της) είναι το πρόταγμα του 3ου Συνεδρίου.
Με δεδομένη την παραίτηση του Φώτη Κουβέλη και των στελεχών της ηγετικής ομάδας, μαζί και με αυτά τα επαγγελματικά στελέχη, και ίσως κυρίως αυτά, που δεν παραιτήθηκαν αλλά φέρουν και το μεγαλύτερο βάρος των πολιτικών λαθών της Δημοκρατικής Αριστεράς, το 3ο Συνέδριο καλείται να εκλέξει και τη νέα ηγετική ομάδα που θα αναλάβει την ευθύνη του κόμματος της Ανανεωτικής Αριστεράς, τιμώντας αυτή τη φορά τις επιλογές των μελών και την ιστορική παρακαταθήκη του χώρου.
Ενα νέο πολιτικό προσωπικό, όχι απαραίτητα ηλικιακά, και ένας νέος επικεφαλής στην υλοποίηση της πολιτικής του κόμματος θα είναι τα εχέγγυα της νέας πορείας της Δημοκρατικής Αριστεράς.
Η Δημοκρατική Αριστερά ήρθε στο πολιτικό σκηνικό για να εκφράσει το υπαρκτό και σημαντικό κομμάτι του πολιτικού φάσματος και του εκλογικού σώματος που αναφέρεται στην Ανανεωτική Αριστερά. Οι πολιτικές της ρίζες είναι βαθιές.
Ολοι όσοι πιστεύουμε στις ιδέες και τις αξίες της Ανανεωτικής Αριστεράς είμαστε εδώ για να την υπηρετήσουμε.

Παρασκευή, 25 Ιουλίου 2014

Ματέο Ρέντσι: Η ΕΕ έσωσε την Ελλάδα για να προστατευθούν οι ευρωπαϊκές τράπεζες

iefimerida.gr
Ματέο Ρέντσι: Η ΕΕ έσωσε την Ελλάδα για να προστατευθούν οι ευρωπαϊκές τράπεζες
Η Ελλάδα διασώθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση επειδή είχε δανειστεί από τις μεγάλες ευρωπαϊκές τράπεζες, δήλωσε ο πρωθυπουργός της Ιταλίας, Ματέο Ρέντσι, αναφερόμενος στον τρόπο λειτουργίας των σχέσεων εξουσίας εντός της ΕΕ.
«Η Ελλάδα σώθηκε, προκειμένου να διαφυλαχθούν τα συμφέροντα μεγάλων ευρωπαϊκών τραπεζών, οι οποίες ήταν εκτεθειμένες» δήλωσε ο κ. Ρέντσι, κατά τη διάρκεια εγκαινίων του αυτοκινητοδρόμου Α35 στη βόρεια Ιταλία, σύμφωνα με ρεπορτάζ της γερμανικής Frankfurter Allgemeine Zeitung.
Επανέλαβε δε, το αίτημα της κυβέρνησής του για περισσότερο χρόνο, προκειμένου να περιορίσει το έλλειμμά της. «Η Ιταλία δεν χρειάζεται να παρακαλέσει. Η χώρα απαιτεί περισσότερο χρόνο για τη μείωση του ελλείμματός της» αναφέρει η εφημερίδα και προσθέτει ότι ο Ιταλός πρωθυπουργός τόνισε σε υψηλούς τόνους ότι η Ιταλία «δεν έχει να παρακαλέσει για τίποτα- θα κάνουμε χρήση της ευελιξίας, στην οποία έχουμε σαφές δικαίωμα».
Σύμφωνα πάντως με τον συντάκτη, οι δηλώσεις αυτές αποτελούν την αντίδραση του Ματέο Ρέντσι στην αποτυχία του να λάβει από τους εταίρους του μεγαλύτερα περιθώρια για τον περιορισμό του δημοσιονομικού ελλείμματος της Ιταλίας. «Η Ιταλία, η οποία θα έπρεπε ήδη από το 2013 να παρουσιάσει έναν ισοσκελισμένο προϋπολογισμό, κατάφερε να μετατεθεί η υποχρέωσή της αυτή για το 2015 και τώρα ο κ. Ρέντσι ζητά νέα παράταση έως το 2016» επισημαίνεται, ενώ υπενθυμίζεται ότι ο Ιταλός πρωθυπουργός αναφέρεται συχνά στο γεγονός ότι το 2003 η Γερμανία ήταν η μόνη στην ΕΕ που είχε υπερβεί το όριο ελλείμματος του 3%, εξασφαλίζοντας για τον εαυτό της ένα προνόμιο που δεν επιτρέπει σε άλλους.
Σε αυτό το πλαίσιο -αναφέρεται στο ρεπορτάζ- ο κ. Ρέντσι υπονοεί ότι και η χώρα του ήταν στο παρελθόν πολύ υποχωρητική στις διαπραγματεύσεις για τη δημιουργία της Νομισματικής Ένωσης και υποστηρίζει ότι οι σχετικές συνθήκες θα πρέπει να αλλάξουν.

Ζωές που χάνονται...

Γιάννης Παντελάκης του Γιάννη Παντελάκη , protagon.gr
Η Ελλάδα, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία της Στατιστικής υπηρεσίας, είχε το 2013 τουλάχιστον 3.795.100 ανθρώπους να αντιμετωπίζουν τον εφιάλτη της φτώχειας. Τα στοιχεία δεν λένε πάντα την αλήθεια. Οι φτωχοί είναι περισσότεροι. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι βρίσκονται απέναντι σ' ένα κράτος που δεν έχει μεριμνήσει για τα στοιχειώδη, για μια αξιοπρεπή διαβίωση.
Δεν υπήρχε ποτέ κοινωνικό κράτος στη χώρα, δεν υπήρχε ποτέ ένα στοιχειώδες δίχτυ ασφαλείας για τους αδύναμους. Αυτό που υπήρχε, ήταν μια επιλεκτική επιδοματική πολιτική μικροκομματικού χαρακτήρα, η οποία εκδηλωνόταν σε προεκλογικές κυρίως περιόδους. Με αυτά τα δραματικά δεδομένα, οι πιθανότητες να χάσει κάποιος τη ζωή του ή να υποστεί σοβαρές βλάβες η υγεία του, είναι πολλές, πάρα πολλές. Η φτώχεια, σου στερεί την δυνατότητα να προστατευτείς.
Όταν συμβαίνει μια είδηση που συνδέει ένα τραγικό γεγονός με τις επιπτώσεις της κρίσης, εμφανίζονται πολλοί «πολιτικά ορθοί», που ισχυρίζονται πως αυτό αποτελεί λαϊκισμό. Φαντάζομαι το ίδιο θα έχουν να πουν και τώρα. Αναφέρομαι στην 56χρονη που ζούσε με μηχανική υποστήριξη και έχασε τη ζωή της, όταν η ΔΕΗ έκοψε το ηλεκτρικό ρεύμα, λόγω απλήρωτων λογαριασμών. Οι «πολιτικά ορθοί» θα ισχυριστούν πως η ίδια ή η οικογένειά της, δεν είχαν ζητήσει να ενταχθούν στις ευάλωτες ομάδες στις οποίες η ΔΕΗ δεν κόβει το ρεύμα. Το ίδιο ισχυρίστηκε και η ΔΕΗ. Τα παιδιά της 56χρονης, είπαν πως η τοπική ΔΕΗ το γνώριζε από το 2007. Πιστεύω την εκδοχή των παιδιών της. Δεν έχω πολλές ενδείξεις ότι δημόσιες ή ιδιωτικές επιχειρήσεις ενδιαφέρονται για τους αδύναμους πελάτες τους. Και δεν υπάρχει και κάποιος να τις υποχρεώσει να το κάνουν.
Ας αφήσουμε, όμως, στην άκρη τη δική μου γνώμη ή κάποιων άλλων και ας αναλογιστούμε πόσο δύσκολο είναι για κάποιον φτωχό -και επιπλέον με ειδικά προβλήματα- άνθρωπο να επιβιώσει στις ημέρες της κρίσης. Σε συνεχείς ανακοινώσεις τους, τις οποίες τα περισσότερα μέσα ενημέρωσης αγνοούν, οι άνθρωποι με αναπηρίες επισημαίνουν τις απίστευτες δυσκολίες που συναντούν καθημερινά. Πολύμηνες καθυστερήσεις για την πιστοποίηση μιας αναπηρίας, γνωματεύσεις μόνιμων αναπηριών με ημερομηνία λήξης (προφανώς κάποιοι πιστεύουν στα θαύματα), περικοπές επιδομάτων κ.ο.κ. 
Όλα αυτά σημαίνουν πως μια ανθρώπινη ζωή χάνεται εύκολα. Και αν δεν πρόκειται για μια κραυγαλέα περίπτωση, όπως αυτής στα Χανιά, τις περισσότερες περιπτώσεις δεν τις μαθαίνουμε. Γιατί πολλές ζωές χάνονται στα σιωπηλά. Χωρίς καμιά φασαρία. 

Πέμπτη, 24 Ιουλίου 2014

Την αυτόνομη πολιτική παρουσία της ΔΗΜΑΡ ζητούν με κείμενό τους 12 μέλη του κόμματος

dou.gr

Την αυτόνομη πολιτική παρουσία της ΔΗΜΑΡ στις σημερινές πολιτικοοικονομικές συνθήκες, προς όφελος των πολιτών, και με τη συμμετοχή της κοινωνίας, ζητούν με κείμενό τους 12 μέλη της ΔΗΜΑΡ ενόψει και του Συνεδρίου του κόμματος. 

«Στις σημερινές συνθήκες είναι απολύτως αναγκαία η ύπαρξη ενός σύγχρονου κόμματος της Αριστεράς και της πολιτικής οικολογίας. Οι αποφάσεις του Ιδρυτικού Συνεδρίου της ΔΗΜΑΡ είναι περισσότερο παρά ποτέ επίκαιρες. (...) Η χώρα χρειάζεται στρατηγική και δημόσιες πολιτικές που δεν θα συντηρούν ούτε θα βελτιώσουν απλώς τις δομές και τις λειτουργίες, που μας οδήγησαν στη σημερινή κατάσταση, αλλά θα τις μεταρρυθμίσουν δραστικά προς όφελος των πολιτών με την συμμετοχή της κοινωνίας» επισημαίνεται μεταξύ άλλων στο κείμενο.

Το κείμενο των 12 μελών της ΔΗΜΑΡ: 
«ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Συντρόφισσες και σύντροφοι, μέλη και φίλοι της Δημοκρατικής Αριστεράς παρακολουθούμε όλοι μετά την πρόσφατη εκλογική ήττα μια ακόμα πιο προβληματική διαχείρισή της. Η διαλυτική κατάσταση οφείλεται κατά κύριο λόγο στην ταυτόχρονη υιοθέτηση συλλογικών και ατομικών επιλογών με κοινό χαρακτηριστικό ότι αντιμετωπίζουν τη ΔΗΜΑΡ ως μεταβατικό σχήμα προς ευρύτερη προεκλογική σύμπραξη.

Οι υπογράφοντες αυτό το κείμενο, πιστεύουμε ότι, παρά την έκταση της εκλογικής υποχώρησης, η δύναμη της Δημοκρατικής Αριστεράς είναι οι δεκάδες χιλιάδες ανιδιοτελείς πολίτες που οικοδόμησαν και στήριξαν αυτό το κόμμα και συνεχίζουν να θεωρούν αναγκαία την αυτόνομη πολιτική παρουσία του. Δεν σκοπεύουμε να προσθέσουμε μια ακόμα τάση / ομάδα στις υπάρχουσες. Καταθέτουμε την αγωνία μας και μια ξεκάθαρη, χωρίς αμφισημίες πρόταση, που μπορεί να βοηθήσει στην υπέρβαση των ομαδοποιήσεων και των ατομικών στρατηγικών.

Στις σημερινές συνθήκες είναι απολύτως αναγκαία η ύπαρξη ενός σύγχρονου κόμματος της Αριστεράς και της πολιτικής οικολογίας. Οι αποφάσεις του Ιδρυτικού Συνεδρίου της ΔΗΜΑΡ είναι περισσότερο παρά ποτέ επίκαιρες.

Η χώρα χρειάζεται στρατηγική και δημόσιες πολιτικές που δεν θα συντηρούν ούτε θα βελτιώσουν απλώς τις δομές και τις λειτουργίες, που μας οδήγησαν στη σημερινή κατάσταση, αλλά θα τις μεταρρυθμίσουν δραστικά προς όφελος των πολιτών με την συμμετοχή της κοινωνίας. Γι’ αυτό το λόγο στεκόμαστε κριτικά απέναντι στην υπόθεση της λεγόμενης Κεντροαριστεράς, στα κελεύσματα δηλαδή συμπράξεων κορυφής, που υπερασπίζονται τις πιο συντηρητικές πολιτικές επιλογές και αποσιωπά τις πολιτικές ευθύνες που μας οδήγησαν στην σημερινή κατάσταση. Ο χώρος του δημοκρατικού σοσιαλισμού, της ανανεωτικής αριστεράς, της πολιτικής οικολογίας, δεν μπορεί να έχει σχέση με έναν ουδέτερο εκσυγχρονισμό, ούτε με την κοινωνική αναλγησία, την προχειρότητα και την αναποτελεσματικότητα των συντηρητικών επιλογών της συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ-ΝΔ.

Η αλλαγή πολιτικής είναι άμεση και αδήριτη ανάγκη. Η ΔΗΜΑΡ πρέπει να εργαστεί για τη διαμόρφωση μιας νέας, προοδευτικής, Κυβερνητικής Πλειοψηφίας. Το πολιτικό περιεχόμενο αυτής της πλειοψηφίας, πρέπει να συζητηθεί δημόσια και ανοικτά και να αφορά τα ακόλουθα βασικά ζητήματα:

o Αναδιάρθρωση του χρέους και αναδιαπραγμάτευση του πλαισίου δημοσιονομικής προσαρμογής με στόχο την ουσιαστική υποστήριξη της ανάπτυξης και της απασχόλησης. Η βέβαιη (και αναγκαία) αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους δεν πρέπει να γίνει αφορμή για ένα νέο γύρο υφεσιακών και αντικοινωνικών μέτρων.
o Υπεράσπιση του κράτους πρόνοιας και διασφάλιση επαρκούς και ποιοτικής στήριξης όλων των ανθρώπων που διαμένουν στη χώρα.
o Αντιμετώπιση της ανεργίας με στόχο την γρήγορη και σημαντική αποκλιμάκωση του ποσοστού ανεργίας.
o Ανταγωνιστική και παραγωγική μικτή οικονομία με διαφανείς σχέσεις ανάμεσα στον ιδιωτικό και τον δημόσιο τομέα.
o Νέο αναπτυξιακό πρότυπο με αδιαπραγμάτευτη περιβαλλοντική ατζέντα.
o Προώθηση δημοκρατικών μεταρρυθμίσεων του πολιτικού συστήματος.
o Μέτωπο στον κοινωνικό συντηρητισμό, τον εθνικισμό και τον λαϊκισμό.
o Εκσυγχρονισμό του δημόσιου τομέα, ώστε να είναι αποτελεσματικός, απαλλαγμένος από τον κομματισμό, χωρίς γραφειοκρατικές αγκυλώσεις και με κοινωνική λογοδοσία.
o Υπεράσπιση της εργασίας, κοινωνική αλληλεγγύη.
o Διεκδίκηση δημοκρατικών αλλαγών στην δομή και λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Αναγνωρίζουμε ότι η εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης έχει διαφορετικά, πλην όμως σημαντικά προβλήματα. Ο ΣΥΡΙΖΑ καλλιεργεί αυταπάτες, επιλεγεί τον εύκολο λόγο της καταγγελίας και της υπόσχεσης για ολική επαναφορά στην πρότερη κατάσταση και απορρίπτει τις αναγκαίες προσπάθειες εκσυγχρονισμού και αλλαγών. Η πολιτική του κυριαρχείται από την αναπαραγωγή αριστερών και λαϊκίστικων στερεοτύπων και συμμετέχει – από κοινού με τη Ν.Δ – στην εμπέδωση μιας καρικατούρας δικομματισμού.

Στην κατεύθυνση αυτή ΔΗΜΑΡ έχει ένα, ιδιαίτερο και μοναδικό ρόλο στο σημερινό πολιτικό σκηνικό. Είναι η δύναμη που μπορεί να συμβάλει καθοριστικά στην συγκρότηση του νέου προοδευτικού πλειοψηφικού ρεύματος με άξονες τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της χώρας και ένα σοβαρό, ρεαλιστικό πρόγραμμα ανόρθωσής της και αντιμετώπισης των κοινωνικών συνεπειών της κρίσης. Η αυτόνομη εκλογική της κάθοδος στις προσεχείς εκλογές, παρά τις ιδιαίτερες δυσκολίες, είναι για τούτο βασική μας επιλογή.

Βασική μας επιλογή επίσης είναι ότι ο διάλογος για την συγκρότηση αυτής της νέας Κυβερνητικής Πλειοψηφίας και του χώρου του Δημοκρατικού Σοσιαλισμού δεν μπορεί να γίνεται πίσω από κλειστές πόρτες και μέσω επιτροπών. Ο διάλογος πρέπει να είναι δημόσιος και ανοιχτός.

Όλα τα παραπάνω, όπως και η πορεία του κόμματος μας, πρέπει να συζητηθούν ανοιχτά και με ειλικρίνεια στο έκτακτο συνέδριο του Σεπτεμβρίου. Κάθε πρόταση για αναβολή του συμβάλει σε διαλυτικά φαινόμενα.

Η κρίση του πολιτικού συστήματος, οι ανάγκες της κοινωνίας αλλά και η εμπειρία μας από τη λειτουργία του κόμματός μας θέτουν έντονα επί τάπητος την αναγκαιότητα ενός άλλου τύπου πολιτικής οργάνωσης. Τα νοσηρά φαινόμενα αρχηγισμού, κομματικής γραφειοκρατίας, προσωπικών στρατηγικών και ομαδοποιήσεων χωρίς αρχές θα πρέπει να καταπολεμηθούν συστηματικά. Στη ΔΗΜΑΡ μπορούμε να προχωρήσουμε στις απαιτούμενες αλλαγές πολιτικής γραμμής και στον εκσυγχρονισμό της λειτουργίας του κόμματος με τις αναγκαίες αλλαγές σε δομές και πρόσωπα σε όλα τα επίπεδα, μακριά από σκοπιμότητες κι επετηρίδες.

1. Σίμος Βαρδάκας, υπ. ευρωβουλευτής (Αργολίδα)
2. Μαρία Γιαννακάκη, μέλος Κ.Ε- βουλευτής (Β΄ Πειραιά)
3. Χρήστος Γκαρμπούνης, μέλος Κ.Ε (Αν. Μακεδονία- Θράκη)
4. Γιώργος Ιωαννίδης, μέλος Κ.Ε, υπ. ευρωβουλευτής (Α΄ Αθήνας)
5. Ελένη Καρατζόλα, μέλος ΚΕ, υπ. ευρωβουλευτής (Δωδεκάνησα)
6. Χριστίνα Κωλέττη, μέλος Κ.Ε, υπ. ευρωβουλευτής (Κορινθία)
7. Σταμάτης Μαλέλης, μέλος Κ.Ε(Α΄Αθήνας)
8. Δημήτρης Οικονομίδης, μέλος Ν.Ε Ηλείας
9. Έφη Παγκάλου, μέλος Κ.Ε (Β΄Αθήνας)
10. Παναγιώτης Παπαθεοδωρόπουλος, μέλος Κ.Ε (Αχαΐα)
11. Γιάννης Σπιλάνης, μέλος ΚΕ (Β. Αιγαίο)
12. Παύλος Τζιάς, μέλος ΚΕ (Κορινθία)» 

Γιατί υπάρχουν 2,2 δισεκατομμύρια φτωχοί στον κόσμο;

iefimerida.gr
Γιατί υπάρχουν 2,2 δισεκατομμύρια φτωχοί στον κόσμο;
Το 1/3 της ανθρωπότητας, δηλαδή πάνω από 2,2 δισεκατομμύρια άνθρωποι είναι ήδη φτωχοί ή θα φτωχύνουν. Οικονομικές κρίσεις, φυσικές καταστροφές και αναποτελεσματικές πολιτικές κινδυνεύουν να αυξήσουν τον ήδη ανησυχητικό αριθμό των φτωχών στον πλανήτη.

Το πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών για την Ανάπτυξη (PNUD) στην έκθεσή του για το 2014 που δόθηκε στη δημοσιότητα την Πέμπτη 24 Ιουλίου, αναφέρει ως κύριες αιτίες φτώχειας την τιμή των τροφίμων και τις εμπόλεμες ζώνες.

Μερικά νούμερα που δίνει η έκθεση:

1,2 δισεκατομμύρια άνθρωποι ζουν με 1,25 δολάρια, ή λιγότερα, την ημέρα
1,5 δισεκατομμύρια άνθρωποι σε 91 χώρες του πλανήτη ζουν σε φτώχεια που αφορά την υγεία, την εκπαίδευση και το επίπεδο ζωής τους.
800 εκατομμύρια άνθρωποι βρίσκονται στο κατώφλι της φτώχειας

Το PNUD επιμένει ότι ο φαύλος κύκλος της φτώχειας, που είναι συνώνυμο της ανεργίας, συνοδεύεται από αύξηση της εγκληματικότητας, της βίας, της κατανάλωσης ναρκωτικών και των αυτοκτονιών.

Οι 85 πλουσιότεροι
Και την ίδια ώρα που οι φτωχοί πληθαίνουν ή εξαθλιώνονται καθημερινά, η έκθεση αποκαλύπτει ότι 85 άνθρωποι στον πλανήτη κρατούν στα χέρια τους τόσο πλούτο όσο 3,5 δισεκατομμύρια φτωχοί.

Τετάρτη, 23 Ιουλίου 2014

Με σύννεφα ξεκίνησε ο διάλογος ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ

newslog.gr
Με σύννεφα ξεκίνησε ο διάλογος ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ
To κλίμα στη συνάντηση των αντιπροσωπειών του ΠΑΣΟΚ (Π. Ρήγας, Κυρ. Πιερρακάκης, Δημ. Καρύδης) και της ΔΗΜΑΡ (Θ. Θεοχαρόπουλος, Δ. Αναγνωστάκης, Στ. Μανίκας) ήταν γενικά θετικό, ωστόσο οι ουσιαστικές διαφωνίες επί σοβαρών θεμάτων αναδείχτηκαν ήδη.
Πρώτο θέμα τριβής, το οποίο ουσιαστικά είχε προαναγγελθεί, ήταν κατά τις πληροφορίες μας η απαίτηση Βενιζέλου να… δεσμευτεί η ΔΗΜΑΡ ότι θα προσχωρήσει στη λεγόμενη «Προεδρική πλειοψηφία», ότι δηλαδή θα ψηφίσει από κοινού με Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ώστε να αποφευχθούν οι πρόωρες εκλογές, όπως επιθυμούν τα δύο κόμματα της συγκυβέρνησης!
Αυτό απορρίφθηκε εξαρχής απ’ την αντιπροσωπεία της ΔΗΜΑΡ, με την επισήμανση μάλιστα ότι είναι λάθος να τίθενται προαπαιτούμενα σε ένα διάλογο με στόχο την κοινή δράση του χώρου της κεντροαριστεράς και την υπογράμμιση, ότι αυτό δεν γίνεται αποδεκτό.
Στο σημείο αυτό η αντιπροσωπεία του ΠΑΣΟΚ αναδιπλώθηκε.
Και δηλώθηκε ότι κάτι τέτοιο δεν είναι προαπαιτούμενο. Υπενθυμίζεται πάντως, ότι στην απαντητική επιστολή Βενιζέλου σε Κουβέλη σαφώς και το ακανθώδες αυτό ζήτημα έμπαινε σαν προαπαιτούμενο…
Δεύτερο ζήτημα διαφωνίας ήταν οι σχέσεις με τον ΣΥΡΙΖΑ.
Απ’ την πλευρά της αντιπροσωπείας του ΠΑΣΟΚ εκφράστηκε δυσφορία, επειδή ο Φ. Κουβέλης απέστειλε και στο ΣΥΡΙΖΑ επιστολή διαλόγου, αν και αυτή ήταν διαφορετικού περιεχομένου απ’ την επιστολή που στάλθηκε στο ΠΑΣΟΚ.
Επισημάνθηκε συγκεκριμένα, ότι η κεντροαριστερά θα πρέπει να παραμείνει απέναντι «στο λαϊκισμό του ΣΥΡΙΖΑ, που απειλεί την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας».
Ωστόσο οι εκπρόσωποι της ΔΗΜΑΡ επέμειναν ότι ναι μεν η κεντροαριστερά δεν ετεροκαθορίζεται, αλλά είναι αναγκαίο να έχει προοδευτικό πρόσημο, δεν πρέπει να συνεργάζεται με τη Ν.Δ. και συνεπώς οφείλει να αναζητήσει εναλλακτικές συμμαχίες, σε προοδευτική πάντοτε κατεύθυνση…
Αυτή η τοποθέτηση βεβαίως περιείχε και «καρφί» προς το ΠΑΣΟΚ και προσωπικά τον Β. Βενιζέλο, ο οποίος έχει τη συνεργασία με τον Σαμαρά ως κεντρικό στοιχείο των πολιτικών του.
Οι δύο αντιπροσωπείες συμφώνησαν μεν, ότι ο διάλογος θα πρέπει να έχει συνέχεια, ωστόσο οι –αναμενόμενες- διαφωνίες τους επί των σοβαρών αυτών ζητημάτων δεν προσφέρονται για αισιοδοξία…

Ούτε καν μεταθανάτια ισότητα;

του Παντελή Μπουκάλα , kathimerini.gr

Οι νεκροί είναι νεκροί. Και οι σκοτωμένοι, σκοτωμένοι. Είτε για Μαλαισιανούς και Ολλανδούς πρόκειται είτε για Παλαιστινίους και Ισραηλινούς. Είτε για αθώα θύματα ενός επιβατηγού αεροπλάνου που καταρρίπτεται, άγνωστο ακόμα από ποιους αλλά σίγουρα θηριωδώς αμοραλιστές, είτε για τα επίσης αθώα θύματα -άμαχους στη συντριπτική τους πλειονότητα, και παιδιά, πολλά παιδιά- που αφήνουν πίσω τους τα βομβαρδιστικά αεροπλάνα, συμπληρώνοντας το έργο των κανονιοβολούντων πολεμικών πλοίων και των τεθωρακισμένων χερσαίων δυνάμεων.

Φαίνεται όμως ότι για την ευφημιστικώς λεγόμενη διεθνή διπλωματία, δηλαδή για τους ωμούς παίχτες του πιο άγριου παιχνιδιού ισχύος, οι δολοφονημένοι της Ουκρανίας και της Γάζας δεν δικαιούνται ούτε καν τη φυσική μεταθανάτια ισότητά τους. Χωρίζονται σε «δικούς μας» και «των άλλων». Δεν βαραίνουν το ίδιο. Δεν προκαλούν εξίσου συγκινημένες ή οργισμένες αντιδράσεις από την πλευρά των εμπλεκομένων. Και δεν οδηγούν σε κοινή στάση τους Μεγάλους της Γης, οι οποίοι για το τελευταίο που νοιάζονται είναι το αν η συμπεριφορά τους είναι ενιαία, δηλαδή αμερόληπτη, και τα ηθικολογικά τους κριτήρια σταθερά και όχι εναλλασσόμενα κατά την περίσταση και την εθνικότητα των σκοτωμένων· οι οποίοι όμως, πολιτογραφημένοι πια στο μέγα έθνος των νεκρών, δεν έχουν καμία από τις γνώριμές μας υπηκοότητες και εθνικότητες. Και είναι εφιαλτικό -αλλά και αποκαλυπτικό για τα σκοτάδια που σέρνει ακόμα μέσα της η ανθρώπινη συνείδηση- να χρησιμοποιείται ο θάνατος των μεν, των «δικών μας», σαν ευκαιρία για να εξουδετερωθεί πολιτικά ή να υποβαθμιστεί επικοινωνιακά ο θάνατος «των άλλων».

Την υποβάθμιση αυτή, για την τραγωδία της Γάζας, την επιδιώκει και το Ισραήλ, με τον δικό του τρόπο, διαφορετικό από των συμμάχων του. Προειδοποίησε λοιπόν τους ξένους δημοσιογράφους που παραμένουν σ’ αυτή την πανταχόθεν αποκλεισμένη λωρίδα γης (ή μάλλον ταφικού χώματος) ότι βρίσκονται σε ζώνη πολέμου, άρα κινδυνεύει η ζωή τους, άρα καλύτερα να τα μαζέψουν και να φύγουν. Εν προκειμένω, η λέξη προειδοποίηση είναι ένα ευγενέστερο όνομα της ευθείας απειλής. Διότι και η ίδια η παρουσία των δημοσιογράφων εκεί αποτελεί απειλή για τον ισραηλινό στρατό: με τις λέξεις και τις φωτογραφίες τους αποκαλύπτουν πως ό,τι εμφανίζεται σαν εκ προοιμίου δικαιωμένη «χειρουργική» επιχείρηση, με πρωτεύοντα στόχο τις όσο το δυνατόν μικρότερες «παράπλευρες απώλειες» είναι ολοφάνερο ψέμα. Εκτός και αν δεχτούμε ότι ένα μπουλούκι παιδιά που παίζουν μπάλα δίπλα στα χαλάσματα είναι μια κανονιοβολητέα σπείρα τρομοκρατών, έστω μελλοντικών.

Αλλά και όλοι οι ξένοι δημοσιογράφοι να φύγουν, θα μείνουν Ισραηλινοί συνάδελφοί τους που η τιμιότητά τους αδιαφορεί για τις ανάγκες της εθνικι (στι)κής προπαγάνδας. Οπως ο Γκιντόν Λεβί, εκ των αρχισυντακτών της «Χααρέτζ», o οποίος στις 13 Ιουλίου δημοσίευσε άρθρο με τίτλο «Israel’s real purpose in Gaza? To kill Arabs». Να σκοτώσει Αραβες... Μπορεί άραγε μια τέτοια μέθοδος να φέρει την ειρήνη; Ή η ειρήνη είναι μεν στόχος, αλλά με τη στρατιωτική έννοια;

Αρνήθηκε ο Καμίνης να εκδώσει καταδικαστικό ψήφισμα για τη Γάζα

23 Jul, 2014 , ipyxida.gr

Οι εν ψυχρώ δολοφονίες αμάχων για τον Δήμαρχο Αθηναίων είναι “το παραμικρό”!!!
Αρνήθηκε ο Καμίνης να εκδώσει καταδικαστικό ψήφισμα για τη Γάζα
Η παράταξη του δημάρχου Αθηναίων, Γιώργου Καμίνη, καταψήφισε την πρόταση για έκδοση καταδικαστικού ψηφίσματος για τα τεκταινόμενα στη Γάζα, που υποβλήθηκε στη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου της Αθήνας, την Τρίτη.
Ο δήμαρχος Αθηναίων, όπως ανέφερε το ΑΠΕ-ΜΠΕ, αντιτάχθηκε στη σύνταξη ψηφίσματος για τη Γάζα, υποστηρίζοντας «ότι δεν μπορούμε να βγάζουμε ψηφίσματα για το παραμικρό και αρνήθηκε να μπει σε ψηφοφορία το ενδεχόμενο να συζητηθεί το θέμα στο Δημοτικό Συμβούλιο».
Σε δήλωσή του ο Νίκος Σοφιανός, μέλος του Πολιτικού Γραφείου της ΚΕ του ΚΚΕ και δημοτικός σύμβουλος με το συνδυασμό «Λαϊκή Συσπείρωση», ανέφερε:
«Με μια προκλητική τοποθέτηση ότι δεν μπορούμε να βγάζουμε ψηφίσματα για το παραμικρό, ο δήμαρχος Αθηναίων αρνήθηκε την καταδίκη από το δημοτικό συμβούλιο της δολοφονικής επίθεσης των Ισραηλινών στη Γάζα.
Ταυτισμένος με τις λογικές των ίσων αποστάσεων και εξίσωσης του θύτη με το θύμα, αρνιόταν ακόμα και να μπει σε ψηφοφορία το αν θα συζητήσει το δημοτικό συμβούλιο.
Στην ψηφοφορία που επιβλήθηκε τελικά τα στελέχη της ΔΗΜΑΡ και του ΠΑΣΟΚ αρνήθηκαν την έκδοση ψηφίσματος του δήμου».
Via : www.tanea.gr

Τρίτη, 22 Ιουλίου 2014

Συνεργασία ΔΗΜΑΡ-ΣΥΡΙΖΑ προτείνει ο Α. Ρουπακιώτης

Υπερ της συνεργασίας ΣΥΡΙΖΑ - ΔΗΜΑΡ ο Α. Ρουπακιώτης. Καλεί την Κουμουνδούρου να επιλέξει συμμαχίες, ενώ μιλά και για τη συμμετοχή στην τρικομματική κυβέρνηση.
sunergasia-dimar-suriza-proteinei-o-a-roupakiwtis

του Ανδρέα Παπαδόπουλου , thetoc.gr

Tη συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ προκρίνει για τη ΔΗΜΑΡ, ο πρώην υπουργός Δικαιοσύνης και προσωπικός φίλος του Φώτη Κουβέλη,Αντώνης Ρουπακιώτης.
Με άρθρο του στην «Εφημερίδα των Συντακτών», ο κ. Ρουπακιώτης, αφού επικαλείται την πρωτιά του ΣΥΡΙΖΑ στις ευρωεκλογές, υπογραμμίζει ότι το γεγονός αυτό «υποχρεώνει τη ΔΗΜΑΡ να αναζητήσει τις αναγκαίες συγκλίσεις με αυτόν, τόσο για την αντιμετώπιση της κρίσης όσο και για την ανάγκη δημιουργίας πρόσφορου κλίματος, από όπου θα μπορούσε να προκύψει προοπτική κυβέρνησης συνεργασίας μετά τις επόμενες εκλογές».

Να επιλέξει συμμαχίες

Ο κ. Ρουπακιώτης καλεί τον ΣΥΡΙΖΑ να επιλέξει κοινωνικές και πολιτικές συμμαχίες και «να απομακρυνθεί από εύκολες υποσχέσεις προς πάντες, αλλά και από διχαστικά διλήμματα μνημονιακό/αντιμνημονιακό ή ποιος είναι από εδώ και ποιος από κει (περίπτωση Μικρής Δεη)».
Ο πρώην υπουργός αναφέρεται και στην περίοδο που η ΔΗΜΑΡ συμμετείχε στην τρικομματική κυβέρνηση, εκτιμώντας ότι μετά τους πρώτους μήνες του 2013 οι συνθήκες ήταν ασφυκτικές, καθώς όπως αναφέρει «το ίδιο το πρωθυπουργικό περιβάλλον έκρινε ότι δεν είχε πλέον ανάγκη τη συμμετοχή της ΔΗΜΑΡ ή τουλάχιστον συγκεκριμένων εκπροσώπων της στην κυβέρνηση».
Μάλιστα, υποστηρίζει ότι η ΔΗΜΑΡ «αν και είχε πολλούς λόγους αποχώρησης από την κυβέρνηση, δεν ανέδειξε αυτούς με την αναγκαία ένταση και σαφήνεια, αλλά την αποχώρησή της τη συνέδεσε -στο αρχικό τουλάχιστον στάδιο- με το κλείσιμο της ΕΡΤ, ζήτημα αυτό καθεαυτό σημαντικό, πλην, όμως, όχι ικανό για να πείσει μέρος των ψηφοφόρων της, αλλά και των στελεχών της».

Πάτε καλά;

Μαρία Χούκλη Μαρία Χούκλη , protagon.gr
Τα σκυλιά λύθηκαν.
Σαν να παραφρόνησε ξαφνικά ο κόσμος.
Σαν να απορρυθμίστηκε το Σύστημα. Και των «φανατικών» και των «πεπολιτισμένων».
Συρία, Γάζα, Ιράκ, Ουκρανία. Ένα πύρινο δρεπάνι στη γειτονιά μας θερίζει ζωές, αφήνει πίσω του ασύλληπτη καταστροφή και η εντροπία του απειλεί να προκαλέσει γενικευμένη ανάφλεξη.
Σαν να ανασυστάθηκε εκ της τέφρας του ο Παλιός Κόσμος που περιέγραψε ο Hobsbawm στην Εποχή των Άκρων. Η Ιστορία επιστρέφει αλλιώς, πάλι όμως ως τραγωδία, μεγαλύτερων  διαστάσεων λόγω των τεχνολογικών δυνατοτήτων και της υπερ-διασύνδεσης του πλανήτη.
Πώς γίνεται στη δεύτερη δεκαετία του πολλά υποσχόμενου 21ου αιώνα να έχει ξεθεμελιωθεί η Συρία, να έχουν σκοτωθεί χιλιάδες άμαχοι, να ζουν εκατομμύρια κάτοικοί της σε προσφυγικούς καταυλισμούς και οι γεωπολιτικές ισορροπίες να επιβάλλουν την επανεκλογή του Ασαντ;
Πώς γίνεται στη δεύτερη δεκαετία του πολλά υποσχόμενου 21ου αιώνα ακόμη να μην έχει βρεθεί λύση στο Παλαιστινιακό και λόγω γιγαντιαίων συμφερόντων να ξαναβλέπουμε το φονικό έργο «βόμβες-ρουκέτες-νεκρά παιδιά»;
Πώς γίνεται στο Ιράκ «τόσος πόνος, τόση ζωή» να οδηγήσουν τη χώρα όχι στην δημοκρατική διακυβέρνησή της αλλά στην άβυσσο του φονταμενταλισμού και ενός χαλιφάτου κατσαπλιάδων;
Πώς γίνεται να έχουν τιναχθεί στον αέρα 298 άνθρωποι μιας ειρηνικής πτήσης και όχι μόνο να μην αποκαλύπτεται η αλήθεια που την ξέρουν τόσοι και τόσοι αλλά να σκυλεύονται τα σώματά τους στα χωράφια της Ανατολικής Ουκρανίας;
Να δεχτώ ότι οι φανατικοί όλων των πλευρών δεν έχουν ούτε αρχές, ούτε αξίες, ούτε υπολογίζουν τον Άνθρωπο. Οι άλλοι, όμως, οι «κουστουμάτοι»; Οι κήρυκες της προστασίας της ζωής, της ελευθερίας και της περιουσίας των λαών, τι κάνουν; Άχρηστες οι πάσης φύσεως Συμβάσεις και Συμφωνίες που έχουν υπογράψει πομπωδώς.
Κουρελόχαρτα. Και μεις αναλώσιμοι.

ΝΔ και εκλογή Προέδρου διχάζουν ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ

Ρεπορτάζ: Σκουρής Βασίλης , real.gr


Το μεσημέρι ξεκινά ο διάλογος των αντιπροσωπειών ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ, ως επόμενη κίνηση της επιστολής που απέστειλε ο Φώτης Κουβέλης προς τα κόμματα της κεντροαριστεράς, πρόταση που έχει ήδη απορρίψει –και μάλιστα με σκληρό ύφος– ο πρόεδρος του Ποταμιού Σταύρος Θεοδωράκης.

Οι στρατηγικές των δύο κομμάτων είναι, από το διάστημα που η ΔΗΜΑΡ αποχώρησε από την κυβέρνηση, αποκλίνουσες.

Τα δύο κορυφαία σημεία που διαχωρίζουν τα δύο κόμματα είναι η συνεργασία ή όχι με τη ΝΔ, με το ΠΑΣΟΚ να την επιλέγει ουσιαστικά ως στρατηγική επιλογή και τη ΔΗΜΑΡ να μιλά για τη συγκρότηση ενός «προοδευτικού πόλου» και για κυβέρνηση χωρίς τη ΝΔ.

Και εκ των πραγμάτων δεν μπορεί να δημιουργηθεί κόμμα της κεντροαριστεράς, με ένα τμήμα του να συμμετάσχει και να στηρίζει την κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά και ένα δεύτερο τμήμα να ασκεί… αντιπολίτευση.

Κάτι τέτοιο θα είναι ασφαλώς παγκόσμια πρωτοτυπία που θα ξεπερνάει και το βιβλίο… Γκίνες!

Τα δύο κόμματα επίσης χωρίζει η εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας από την παρούσα Βουλή, καθώς το ΠΑΣΟΚ θεωρεί ότι πρέπει να βρεθεί λύση, ενώ η ηγεσία της ΔΗΜΑΡ το αφήνει τουλάχιστον ανοιχτό, θέτοντας πρωτίστως ως προϋπόθεση την αλλαγή πολιτικής.

Την αντιπροσωπεία της ΔΗΜΑΡ που θα προσέλθει το μεσημέρι στον διάλογο αποτελούν ο γραμματέας της ΚΕ Θανάσης Θεοχαρόπουλος, ο γραμματέας της ΚΟ Δημήτρης Αναγνωστάκης και ο πρώην υπουργός Στέφανος Μανίκας.

Την αντιπροσωπεία του ΠΑΣΟΚ αποτελούν αντιστοίχως οι Νίκος Ανδρουλάκης, Τάκης Ρήγας, Δημήτρης Καρύδης και Κυριάκος Πιερακάκης.

Δευτέρα, 21 Ιουλίου 2014

Θα είναι πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ ο Κουβέλης;

matrix24.gr
Παρότι ο Φώτης Κουβέλης δεν έχει μοιραστεί με τους συνομιλητές του τις μύχιες σκέψεις του για το προσωπικό πολιτικό του μέλλον, αφήνει ανοιχτά όλα τα ενδεχόμενα και σε ό,τι αφορά στην παραμονή του στην ηγεσία του κόμματος που ίδρυσε.
kouvelis
Ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ, κατά την τελευταία συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, άφησε όλα τα στελέχη του κόμματος με το στόμα… ανοιχτό, με μία αποστροφή του λόγου του. Την ώρα που μιλούσε ο βουλευτής Γιάννης Πανούσης και εξηγούσε ότι το Συνέδριο θα επανεκλέξει πρόεδρο τον Φώτη Κουβέλη «επειδή παραιτήθηκε», όπως είπε, ο Κουβέλης τον διέκοψε και τον ρώτησε: «και ποιος σου είπε ότι θα γίνει αυτό;».
Μ’ άλλα λόγια, δεν είναι βέβαιο πως ο Φώτης Κουβέλης θα θελήσει να είναι για πολύ ακόμη πρόεδρος του κόμματος… Άλλωστε, σιβυλλικός υπήρξε για το θέμα και στη συνέντευξή του στα ΝΕΑ. «Το Συνέδριο θα χαράξει τον δρόμο για την επόμενη περίοδο και θα εκλέξει νέα ηγεσία», περιορίστηκε να πει, αφήνοντας ανοιχτά όλα τα ενδεχόμενα.

Υπάρχει αντισημιτισμός στην Ελλάδα;

του Νίκου Αραπάκη * , tvxs.gr


Υπάρχει αντισημιτισμός στην Ελλάδα; Σαφώς και υπάρχει. Όπως υπάρχει και σε όλες σχεδόν τις χώρες του κόσμου. Το γιατί σηκώνει μεγάλη συζήτηση και η αρχή της εξήγησης χάνεται στα βάθη των αιώνων, τότε που οι Εβραίοι θεωρούνταν μιαροί, καταραμένοι, άπιστοι και διάφορα τέτοια. Άλλωστε, όποιος έχει διαβάσει λίγες αράδες ιστορία, γνωρίζει ότι οι διωγμοί των Εβραίων ήταν πολύ διαδεδομένοι. Με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα των Εβραίων της Ισπανίας, γύρω στο 1500 μ.χ.
Πρόσφατα κυκλοφόρησε μια έρευνα η οποία υποστήριζε ότι το 69% των Ελλήνων είναι αντισημίτες. Μολονότι δεν μου αρέσει να αμφισβητώ έτσι, χωρίς στοιχεία μια έρευνα, θεωρώ ότι η συγκεκριμένη είναι αστεία. Κυρίως διότι βρίσκω το ποσοστό εξωφρενικό. Προέρχομαι από μια λαϊκή οικογένεια, μεγάλωσα, και συνεχίζω να ζω, σε ένα περιβάλλον με ανθρώπους λαϊκούς που, βάσει των στοιχείων, είναι οι πλέον ευεπίφοροι στον αντισημιτισμό. Ε, δεν γνωρίζω ούτε έναν αντισημίτη. Προσέξτε, μιλάω για αντισημίτη και όχι για κάποιον που δεν συμπαθεί το σημερινό κράτος του Ισραήλ. Διότι φοβάμαι, ότι πολλοί (σκόπιμα ή άθελα) συγχέουν το ένα με το άλλο.

Είναι εντελώς άλλο πράγμα να μην συμπαθείς ένα κράτος το οποίο λειτουργεί ως νταβατζής και εξολοθρεύει τους εχθρούς τους σαν τα ποντίκια, και άλλο να μην συμπαθείς ένα λαό γενικώς και αορίστως. Το δεύτερο είναι αντισημιτισμός/ρατσισμός. Το πρώτο είναι απόρροια πληροφόρησης και λογικής. Δηλαδή, για να αντιστρέψω το ερώτημα, υπάρχουν κάποιοι που συμπαθούν το σημερινό κράτος του Ισραήλ; Κι αν ναι, γιατί αυτοί δεν είναι αντιάραβες ή αντιπαλαιστίνιοι;

Ο αντισημιτισμός στην Ελλάδα έχει εξήγηση. Εθνικιστική/θρησκευτική παιδεία, αμάθεια/ημιμάθεια. Αυτά τα δυο ευθύνονται κυρίως. Όμως, υπάρχει και ένας ακόμη λόγος, για τον οποίον όλοι όσοι κατηγορούν τους άλλους για αντισημίτες, δεν κάνουν την παραμικρή κουβέντα. Ποιος είναι αυτός; Ότι το σημερινό κράτος του Ισραήλ είναι ίσως το πιο μιλιταριστικό καθεστώς του κόσμου. Όλα τα έχει εναποθέσει στη δύναμη των όπλων. Κατέλαβε τα εδάφη των παλαιστινίων, και έκτοτε όχι μόνο δεν τους τα επέστρεψε, όχι μόνο δεν μπήκε στον κόπο να συζητήσει την μερική έστω επιστροφή εδαφών, όχι μόνο δεν προσπάθησε να λύσει τα όποια προβλήματα με το διάλογο αλλά, σχεδόν από την πρώτη στιγμή, προτίμησε να ανοίξει έναν πόλεμο ο οποίος κρατά δεκαετίες. Από τον πόλεμο των 6 ημερών και ύστερα σχεδόν ποτέ δεν έψαξε για συνεννόηση -χωρίς αυτό να σημαίνει πως για ό,τι συμβαίνει στην περιοχή αποκλειστικά υπεύθυνο είναι το Ισραήλ. Ε, αυτό, είτε αρέσει σε κάποιους είτε όχι, γεννά αντισημιτισμό. Δεν συμφωνώ βέβαια με το αποτέλεσμα, αλλά είναι μια πραγματικότητα αδιαμφισβήτητη.

Και κάτι επί προσωπικού: Οι Ισραηλινοί μου είναι συμπαθείς. Θες γιατί η κουλτούρα τους μοιάζει με τη δική μας, θες γιατί ο αγαπημένος Άμος Οζ είναι ένας από αυτούς, θες γιατί έχω διαβάσει πολλές ιστορίες από την εποχή του Β' παγκόσμιου πολέμου, στις οποίες ο ηρωισμός και η αυταπάρνηση πήγαιναν χέρι-χέρι με το δράμα και την τραγωδία, τους συμπαθώ. Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει πως, στο όνομα μιας γενικής και αόριστης συμπάθειας, θα κάνω ότι δεν βλέπω τα εγκλήματα. Όχι μόνο θα τα βλέπω αλλά και θα τα ξεμπροστιάζω όσο πιο συχνά μπορώ.

Πέραν αυτού όμως, τους εκτιμώ γιατί είναι ένας λαός βασανισμένος. Ίσως ο πιο βασανισμένος λαός του κόσμου. Εκατοντάδες χρόνια βίωσαν ατελείωτα μαρτύρια. Είθε να τα φέρει έτσι ο καιρός ώστε αυτός ο τόσο βασανισμένος λαός να αντιληφθεί το αδιέξοδο στο οποίο οδηγείται. Διότι είναι κρίμα κι άδικο να έχει δεχθεί τόσους διωγμούς, τόσα δεινά και να συμπεριφέρεται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που του φέρθηκαν οι διώκτες του.

*O Νίκος Αραπάκης είναι συγγραφέας

Συρρίκνωση εισοδήματος για 3 στους 4 μισθωτούς

avgi.gr
Συρρίκνωση εισοδήματος για 3 στους 4 μισθωτούς
Γενικευμένη είναι η οικονομική εξόντωση των μισθωτών στην Ελλάδα, καθώς οι 3 στους 4 υπέστησαν απώλειες εισοδήματος τον τελευταίο χρόνο. Και σαν να μην αρκούσε αυτό, ο ένας στους 3 δηλώνει νέα μείωση εισοδήματος το τελευταίο τρίμηνο, ενώ 4 στους 10 φοβούνται περαιτέρω μείωση εισοδημάτων το επόμενο τρίμηνο. Μέσα σε αυτόν τον ατέλειωτο μνημονιακό ζόφο, έχουν καταντήσει να καταναλώνουν πλέον μόνο τα απολύτως απαραίτητα για την επιβίωσή τους.
Αυτό τεκμαίρεται από τα στοιχεία έρευνας του Παρατηρητηρίου του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ που διενήργησε σε συνεργασία με την ALCO, τα οποία δείχνουν μία δραματική συρρίκνωση εισοδημάτων. Οι μισθωτοί έχουν μετατραπεί από καταναλωτές επιλογής σε καταναλωτές ανάγκης, τονίζεται στην έρευνα, η οποία πραγματοποιήθηκε σε δείγμα 1.100 μισθωτών πανελλαδικά.
Ενδεικτικό της όλης εικόνας είναι πως για την κάλυψη βασικών αναγκών, ο 1 στους 2 μισθωτούς χρειάστηκε το τελευταίο τρίμηνο να κάνει ανάληψη από τις καταθέσεις του στην τράπεζα, ενώ το 22% χρειάστηκε να δανειστεί. Σύμφωνα με το ΙΝΕ/ΓΣΕΕ, η έρευνα αποτυπώνει εικόνα σαφούς και σημαντικού περιορισμού του εισοδήματος και συνακόλουθα και της καταναλωτικής δύναμης των μισθωτών σε σχέση με τον προηγούμενο χρόνο (και λιγότερο σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο).
Η εξέλιξη αυτή έχει οδηγήσει τους μισθωτούς σε μικρή μείωση των δαπανών τους στις κατηγορίες αγαθών που θεωρούν απαραίτητες και σε σημαντικές μειώσεις σε όλες τις άλλες κατηγορίες. Ως αποτέλεσμα, οι μισθωτοί σήμερα, στην πολύ μεγάλη πλειονότητά τους, καταναλώνουν αυτά που μπορούν και όχι αυτά που θα ήθελαν.
«Ο περιορισμός των εισοδημάτων για 2 στους 3 τον προηγούμενο χρόνο μετέβαλλε τους μισθωτούς από καταναλωτές επιλογής σε καταναλωτές ανάγκης, με όλα όσα αυτό συνεπάγεται τόσο σε ψυχολογικό όσο και σε πρακτικό επίπεδο», αναφέρουν οι ερευνητές.
Στα βασικά συμπεράσματα της έρευνας περιλαμβάνονται και τα εξής:
* Έχουν υποχωρήσει τα εισοδήματα για 3 στους 4 μισθωτούς στην Ελλάδα τον τελευταίο χρόνο.
* Η μείωση είναι αναλογικά μεγαλύτερη για τους μισθωτούς ηλικίας 45-54 ετών και εκείνους με εισόδημα 1.501-2.000 ευρώ.
* Παρά την τάση σταθεροποίησης που αποτυπώνεται το τελευταίο τρίμηνο, 1 στους 3 μισθωτούς δηλώνει νέα μείωση εισοδήματος, ενώ στο 82% των περιπτώσεων η μείωση στο εισόδημα οφείλεται στη μείωση του μισθού.
* Το 38% των μισθωτών εκτιμά ότι τα εισοδήματά του θα μειωθούν το επόμενο τρίμηνο.
* Με το 75% των μισθωτών να έχει χαμηλότερα εισοδήματα σε σχέση με πριν έναν χρόνο, η καταναλωτική δύναμη των μισθωτών έχει περιοριστεί.
* Πάνω από το 60% των μισθωτών μείωσε τις δαπάνες του σε ταξίδια και αξεσουάρ (67%), ρούχα/παπούτσια (65%), έπιπλα/είδη σπιτιού (63%).
* Το 59% μείωσε τις δαπάνες ψυχαγωγίας, το 57% τις δαπάνες για καλλυντικά, το 55% για σοκολάτες και σνακ, το 53% για παιχνίδια και το 48% για κρασί/μπίρα/ούζο.
* Το 43% των μισθωτών μείωσαν τη συνολική δαπάνη κατανάλωσης, έναντι μόλις 10% που την αύξησαν. Το σύνολο σχεδόν των μισθωτών (84%) επιλέγει προϊόντα σε προσφορά, ενώ ένας στους δύο (46%) προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας.
* Στα τρόφιμα μείωσε τις δαπάνες του το 33% των μισθωτών, στην εκπαίδευση το 24%, στα καύσιμα το 30%, ενώ στα αναψυκτικά/χυμούς το 43%.
* Σταθερές σχεδόν για όλους έμειναν οι δαπάνες για είδη προσωπικής υγιεινής (79%) και καθαριστικά σπιτιού (77%), για το 70% οι δαπάνες για τηλεφωνία/internet, ενώ για περίπου 6 στους 10 για εκπαίδευση (58%), προϊόντα καπνού (58%) και τρόφιμα (57%).
* Μειωμένη δαπάνη έχουμε περισσότερο από μισθωτούς κατώτερης μόρφωσης με εισόδημα 800 έως 1.001 ευρώ, ηλικίας 35-44 ετών και εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα. 1 στους 2 μισθωτούς χρειάστηκε το τελευταίο τρίμηνο να κάνει ανάληψη από τις καταθέσεις του στην τράπεζα για να είναι σε θέση να καλύψει τις ανάγκες του, ενώ το 22% αναγκάστηκε να δανειστεί. Σε ποσοτικό επίπεδο, το καλοκαίρι θα πάει διακοπές το 38% των μισθωτών.
* Το 22% των μισθωτών έχασε το τελευταίο έτος τη δυνατότητα να κάνει καλοκαιρινές διακοπές.
* Από το σύνολο των μισθωτών, μόνο το 18% μπορεί να κάνει διακοπές αυτό το καλοκαίρι πληρώνοντας χρήματα για τη διαμονή του.
* Να σημειωθεί ότι τα ποσοστά είναι με βάση όσους μισθωτούς χρησιμοποιούν κάθε κατηγορία προϊόντων.

Κυριακή, 20 Ιουλίου 2014

Κατάδυσις άνευ βατήρος

του Παντελή Μπουκάλα, kathimerini.gr

Τι μας παίρνει το παράπονο και το βαρύ το κλάμα επειδή τάχα θα καγκελοφραχτούν οι παραλίες και η είσοδος θα γίνεται με ειδικό διαβατήριο; Και ελεύθερη που την είχαμε την ακτογραμμή (όσο την είχαμε τέλος πάντων, μην τη θέλουμε κι όλη δική μας), μήπως τη χρησιμοποιούσαμε; Οχι βέβαια. Να, εκείνος ο πρωταθλητής των καταδύσεων ας πούμε. Ο Μιχάλης Φαφαλής. Αντί να πάει να γυμναστεί σε φυσικό περιβάλλον, λ.χ. στα λιμανάκια της Βουλιαγμένης, να πέφτει από τον βράχο στο αλμυρό νερό, να απολαμβάνει το ιώδιό του τζάμπα και να εισπράττει τα χειροκροτήματα των λουομένων, πήγε και καλογέρεψε στο αθλητικό κέντρο του Αγίου Κοσμά, για να γυμνάζεται εκεί. Και να τον πιάνει δυσφορία και στενοχώρια με το χλώριο και την κλεισούρα. Λογικό δεν ήταν να σπάσει ο βατήρας ανέβα-κατέβα, πέσε-ξαναπέσε; Λογικότατο. Δεν είναι δα και βράχος. Που κι αυτός φθείρεται, αν δεν μεριάσει για να διαβεί το κύμα. Πόσο μάλλον ένα κομμάτι ξύλο. Θα ’πρεπε να το είχε σκεφτεί αυτό και ο ίδιος ο καταδύτης και ο προπονητής του, ο Πέτρος Φυρίγος, αντί να γκρινιάζουν τώρα και να καταγγέλλουν τον υφυπουργεύοντα κ. Ανδριανό για αδιαφορία ή μάλλον για τις υποσχέσεις που τους έδωσε προ καιρού σε κενό αέρος, κενό μνήμης και κενό ευθύνης. Στο κάτω κάτω, ο τραυματισμός του ήταν ελαφρός. Εσπασε ο βατήρας, χτύπησε λίγο στη μέση του. Ας μη μεγαλοποιούν τα πράγματα. Κι ας μην τα κάνουν δράματα, γιατί κινδυνεύουν να φορτωθούν την κατηγορία της φθοράς ολυμπιακής κληρονομίας.

Ακουσαν μήπως τις πολίστριες της Εθνικής να παραπονιούνται που προπονούνταν σε πισίνα φυσικώς θερμαινομένου ύδατος, διά της ηλιακής ακτινοβολίας; Οχι βέβαια. Κι αυτές θα είχαν κάποιο λόγο παραπάνω. Ενα σωρό μετάλλια έχουν φέρει. Ευρωπαϊκά και παγκόσμια. Ενώ οι καταδύσεις; Πότε πήραμε τελευταία φορά μετάλλιο σε διεθνείς αγώνες; Πάνε δέκα χρόνια από το ανέλπιστο χρυσό του Θωμά Μπίμη και του Νίκου Σιρανίδη. Εκτός και μετρήσουμε με το ζόρι στους δικούς μας τον Γκρεγκ Λουγκάνις, ώστε να φουσκώσουμε τον λογαριασμό των επιτυχιών και να δικαιολογήσουμε τις εξωφρενικές απαιτήσεις μας για βατήρες, νερό μες στην πισίνα και λοιπές πολυτέλειες; Ακου βατήρες. Σε μια χώρα με απέραντα δαντελωτά ακρογιάλια και αμέτρητα βραχάκια. Λες και χρειαζόμαστε βατήρα για να βουλιάξουμε...